DOM TYMCZASOWY

LORD KAROL pies ekskluzywny

2012-02-16T12:00:00.008-08:00

Dlaczego Lord? Sami zobaczcie jak dostojnie wygląda w swoim nowym kołnierzu. A dlaczego ekskluzywny? Bo to najwięcej mnie kosztuący pies jak do tej pory...

Karolek lubi przyciągać kłopoty.
Został pogryziony.
Uciekł mi kilkakrotnie i mało nie skończył sie jego krótki żywot pod kołami samochodu.
No i sieje zniszczenie przez swoje ADHD i bieganie w kółko. Wczoraj jego bieganie zakosztowało mojego chłopaka bardzo dużo, bo strącił laptopa z kanapy.

Wczoraj byliśmy "ostatni" raz u weterynarza na ściaganiu szwa.
Dziś rano zauważyłam, że rana jest znowu otwarta, bo nasz Lord sobie wszystko rozgryzł i rozbebeszył.

I znowu dziś wizyta u weterynarza. I znowu szycie, antybiotyki. Tym razem nasz bohater dorobił sie kołnierza, bo nie chcemy, aby był szyty w nieskończoność.

Odkąd zwiał mi dwa dni pod rząd, w tym koło salki prób, gdzie ćwiczyliśmy do koncertu chrytatywnego (znalazłam go pół kilometra dalej, przemykającego przez ulicę między hamującymi na jego widok samochodami) nie spuszczam go ze smyczy.
Karolek ma w sobie jedną niepokojącą cechę: gdy poczuje się zagrożony lub zestresowany nagle urywa mu się film, kładzie uszka po sobie, ogonek przykleja do brzuszka i biegnie przed siebie, nie reagując na wołania, na nic.
Zwiał mi tak kilka razy, przyprawiając mnie o mało o zawał serca.

Dlatego chodzimy teraz na treningi do Irka z Fundacji 2 Plus 4. Uczymy się posłuszeństwa. Uczymy sobie radzić z jego rozkojarzeniem, ADHD, przyzwyczajając, że gdy go wołam, to może mi zaufac i przybiec do mnie, że zawsze , gdy do mnie przybiegnie, będzie bezpieczny.

Nie ogłaszam Karolka za bardzo. Tak mnie złapał za serce i nie chce puścić, że mam z nim taki sam dylemat jak z Deli rok temu. Więc czekamy na dobrego właściciela dla niego, z mojego bliskiego kręgu, nie z ogłoszenia, obcej przestrzeni.

KAROLEK śpi

2012-02-06T15:21:00.000-08:00

za nami ciężki, intensywny dzień
Karolek powoli dochodzi do siebie, odsypia
dobranoc

KAROLEK - pierwsze szycie

2012-02-04T06:15:00.000-08:00

Dzisiaj na treningu agility Karolek zupełnie nie potrafił się skupić, traciłam z nim kontakt, bo spodobała mu sie pewna sunia 5 razy od niego większa. Postanowiłam nie ciśnieniować się, w końcu ten trening jest głównie dla niego. Może dlatego, że dzisiaj było widno, a we wtorek ćwiczyliśmy już po zmroku: dzisiaj bylo więcej bodźców, które go rozpraszaly plus ta piekne panna.
Trzeba przyznać, że nasz młodzian zachwywał sie dosyć frywolnie, wręcz tupeciarsko: najmniejszy z całej grypy, a najwięcej szczekał i generalnie wprowadzał najwięcej zamieszania.
Nawet już ładnie mu szło przechodzenie przez tunel i po kladce, ale co chwilę się dekoncentorwał i uciekał poszczekać na inne psy, albo zalecać się do swojej panny.
Niestety jednemu owczarkowi to sie nie spodobało i nagle dopadł Karolka, wbił mu zęby w plecki i zaczął nim potrząsać jak szmacianą lalką. Bardzo się wystraszyłam, podbiegłam do nich, próbowałam chwycić owczarka za uszy (gdzies czytałam, żetak sie robi), ale na szczęście po parunastu sekundach puścił go. Karolek w szoku, piszczac, uciekł, na szczęście byliśmy na terenie ogrodzonym i szybko do mnie wrócił, caly obolały, płaczący.
Po treningu pojechaliśmy do weterynarza i niestety okazało się , że ma dwie glębokie rany kłute, w tym jedną szarpaną, trzeba było mu wyciąć kawałek skóry i założyc jeden szew. Była bardzo dzielny u weterynarza, dał sobie wszytsk zrobic bez najmniejszego jęknięcia: zastrzyki , golenie ran, opłukiwanie i szycie.
Śpi teraz na swoim łóżeczku, osowiały, leko zamulony, nie chce nic jeść i generalnie jest teraz taki nie on. Ale to tylko przejściowy stan. Jutro , mam nadzieję, będzię już ok.

KAROLEK - metamorfoza, ucieczka, agility

2012-01-31T13:24:00.000-08:00

Za nami bardzo intensywny dzień.

Po pierwsze:
Dzisiaj byliśmy z Karolkiem w Coco Psianel, gdzie nasz młodzieniec uległ znacznej metamorfozie, poniżej przedstawiam fotki PRZED i PO.
http://www.psi-fryzjer.wroclaw.pl/
Trzeba przyznać, że po drugiej kąpieli (już nie podśmierduje), strzyżeniu zrobił się śliczny jak maskotka.

Po wizycie w Coco Psianel, gdy dotarliśmy do domu, spuściłam Karolka ze smyczy pod samymi drzwimi do klatki schodowej i nagle pies mi po prostu zwiał. Nawet się nie obejrzał za siebie, jak perszing przebiegł przez ulicę i znikł za rogiem, pobiegłam za nim, ale nim dobiegłam do rogu kamienicy i już nie było po nim śladu. Obeszłam wszystkie kąty dookoła, ale pies przepadł.
Pomyślałam sobie: "Może nagle sobie przypomniał, że mieszka gdzieś w pobliżu i wrócił do swojego domu? Jego właściciele zdziwią się, gdy zobaczą go w nowej fryzurze."
Wróciłam do domu. Zadzwoniłam do Adasia. Miałam świeżo zrobione zdjecia, jeszcze z salonu psiej piekności, więc miałam wysłać te zdjęcia Adasiaowi, a on obiecał mi wydrukowac ogłoszenia. I coś mnie tknęło. Wyjrzałam z okno i w tym samym momencie zobaczyłam, jak Karolek biegnie z zupelnie innej strony, a za nim jakis inny pies. Zbiegłam szybko na dół. Zawołałam go i nagle pojawił się w drzwiach. Pognał do mieszkanie jakby nigdy nic się nie stało. Wszystko oczywiście na pełnym uśmiechu. Postanowił jednak do nas wrócić. Te pies zaczyna mnie intrygować:)

Karolek ma ADHD. Potrafi bawić się piłeczką, aportowac, biegać , skakać, cały czas jest pobudzony. Dlatego postwnowiłam dziś go sprawdzić i pojechałam z nim i z Kraksą na trening agility organizowany przez Fundację Dwa Plus Cztery. I okazało się, że Karolek ma wielki talent i szybko się uczy, opanował dziś dwie przeszkody, bardzo chętnie wykonuje zadania. Przy okazji musiał nauczyć się zachowywać przy innych większych psach. W sumie trenowaliśmy wspólnie z około 10 zwierzakami, wszystkie to były duże, radosne, eneretyczne osobniki. Na początku Karolek wszystkie obszczekiwał. Ale potem na prawdę był mega grzeczny. Więc godzinkę poganiał na mrozie, a ja z nim :) Poziom endorfin podniosł sie bardzo. I był dzisiaj z nami mój przyjaciel, Łukaszek i pod koniec przyniósł mi gorącej kawy. Taka gorąca kawa na mrozie to najpyszniejszy napój!:)

Nasz bohater, Karolek, przed chwilą jeszcze biegał z piłeczką po domu. I wreszcie położył się koło mnie na kanapie i zamknął oczy. W sobotę idziemy na następny trening.

TAK KAROLEK WYGLĄDAŁ PRZED METAMORFOZĄ:

A TAK PO METAMORFOZIE:

KAROLEK

2012-01-30T12:38:00.001-08:00

W mroźną noc z soboty na niedzielę wracalismy taksówką z niewinnej imprezy, na której galiśmy w gry planszowe. Grały dwie drużyny: męska i damska. Przewodnicząca damskiej drużyny narzuciła takie tempo picia cytrynówki, że ... ale ale. Skupmy sie na powrocie z imprezy. Adam dostrzegł Karolka już z taksówki, zaraz koło naszego domu. "O, znowu bezdomny pies". Tydzień wcześniej wracając także z jakiegoś spotkania zgarnęłam spod domu sunię. Szczęśliwie właścicielka znalazł się po kilku dniach.

Karolek bardzo się ucieszył na nasz widok, przywitał nas wysoko podskakując i poszedł z nami ochoczo do domu. Następnego dnia miałam go zawieść do schroniska, ale doszłam do wniosku, że jest tak zaniedbany, że jest bezdomny już bardzo długo. (Dzisiaj sprawdziłam dzięki Ekostraży: nie ma niestety żadnego czipa). Wykąpałam go (niewiele to pomogło, ma bardzo zaniedbaną, skołtunioną sierść i jescze podśmierduje) i postanowiałam, że zobaczymy, co dalej. Mieszka więc u nas trzeci dzień. Jutro umówiłam go do COCO PSIANEL, gdzie super miłe panie wykąpią go i ogarną strzyżenie, więc jutro zaprezentuję go po pełnej metamorfozie.
Karolek: jest przerośniętym yorkiem, o bardzo wesołym usposobieniu, ma jeszcze małe problemy z utrzymaniem czystosci w domu (dzisiaj odwiedziliśmy Marcelinę, zrobił kupę u niej w salonie i w nią wdepnęłam, shit!), ale u nas w domu już prawie nie brudzi, po prostu w gościach się bardzo chyba denerwuje i z tych nerwów tak mu wychodzi...
Karolek uwielbia prosić na tylnich łapkach, aportować, bawić się piłeczką, dawać buźki, przytulać się. Wypełnia swoją małą, włochatą osobą całą przestrzeń.

Do adopcji od wczoraj!

ŚRUBA w trójcy świętej

2012-01-20T09:20:00.000-08:00

To jest codzienny obraz z nowego życia Śrubki:)

A tutaj cytat z maila od nowej właścicielki:
"Otóż zaczyna z niej wychodzić prawdziwa natura tzn. szataństwo i diabelstwo. Pierwszego dnia, kiedy to została sama na 8 godzin (tzn. Śrubka+Bax+koty), zrobiły mi w mieszkaniu taki tajfun jakiego świat nie widział. Pozrzucane ozdoby z okien, podeptana i wypaćkana łapkami ława,poprzewracane miski i porozrzucane po całym mieszkaniu itp itd. A Śrubka była napewno prowodyrem całej tej zadymy, bo to widać po jej sprytnych oczętach. Z szarymi kotami są najlepszymi kompanami do zabawy, pozostałe nie mają ochoty na zabawę i ją lekceważą.

Zauważyłam, że Śrubka naśladuje Baxa. Gdy Bax się wyciąga- ona robi to samo, gdy Bax kładzie się na bok ona też....
Generalnie jest słodkim psiakiem i lubię ją obserwować, kiedy o tym nie wie."

Zakochana para, czyli ŚRUBA na swoim:)

2012-01-20T08:07:00.000-08:00

ŚRUBKA w nowym domu

2012-01-15T10:58:00.000-08:00

Od wczoraj Śrubka mieszka około 60 km od Wrocławia, w domu z olbrzymim ogrodem, siedmioma kotami i ogromnym dogiem niemieckim:) Dzisiaj dostałam takie oto zdjęcie od nowych właścicieli Śrubki z informacją, że wszytsko gra:)

ALINKA - na tymczasie u Olafa i Lenki

2012-01-10T01:56:00.000-08:00

Na początku stycznia drugi raz odebrałam Alinke ze schroniska, i razem z Basią zawiozłyśmy ją do moich znajomych, którzy przygarnęli sunię na tymczas. Alinka ma się dobrze, jest spokojna, Olaf i Lenka nie mają z nią najmniejszych problemów. Odetchnęłam z ulgą:)) Poniżej fotki ze spaceru. Wygląda na zadowoloną, co nie?:)

ŚRUBKA - praca u podstaw

2012-01-09T04:48:00.000-08:00

Jimi szybko trafił do nowego domu. To było w sumie do przewidzenia. Był przesłodziakiem.

Natomiast Śrubka to bardzo ciężki przypadek...Co prawda zgłosiła się jakaś pani chętna do adopcji pieska, ale stwierdziłam razem z Martą z Ekostraży, że jest jeszcze za wcześnie na adopcję,w dodatku do domu, gdzie nigdy nikt nie miał do czynienia z psem, zwłaszcza takim psem.

Śrubka jest u mnie już trzeci tydzień i cały czas jeszcze chodzi skulona po domu, z przylejonym ogonkiem do brzuszka. Załapała już siusianie na dworze, ale trzeba z nią bardzo często wychodzić. Zadarzają się jeszcze niespodzianki w domu. Więc niestety śpi w łazience. Ale są poranki, kiedy otwieram drzwi do łazienki i jest czyściutko, i potem Śrubka pięknie załatwia sie na dworze.

Zaczyna chodzić na smyczy, idzie nam to jeszcze opornie, ale jednak. Chodzę na spacer ze smakołykami, które rzucam przed Śrubkę, gdy się zaprze i nie chce dalej iść.Niestety nie lubię tych spacerów, bo nie mam za bardzo gdzie z nią chodzić, a wokół mojej kamienicy trawniki są obsrane, ludzie wyrzucaja prze okno jedzenie. Czasem muszę z nią pokrążyć z godzine po ulicach trawnikach, parczkach, zanim doczekam się upragnionej kupy. Walczę z jej uporem, kiedy się zaprze i nie chce dalej iść, czasem ją spuszcę, wtedy ucieka i szuka resztek jedzenia i kocich kup. I uwierzcie, jest to ohydne: ludzie wyrzucają przez okno mięso, nawet surowe kawałki kości, makarony, ziemniaki, chleby, to wszytsko obok psich rozdeptanych gówien doprowadza mnie do frustracji. Ma ochotę sprzedać moje mieszkanie i wyprowadzić się stąd.

Czuje się, jakbym byla jedyną osobą na mojej dzielnicy, która sprząta po swoim psie.

Więc nie jest łatwo. Na wielu polach. Ale wyłania się już nam powoli obraz wesołego psiaka. Byłyśmy w niedzelę na spacerze na wałach nad Odrą. Śrubka zapylała po wysokich trawach jak zając. Przychodzi na moje wołanie, daje sobie zapiąć smyczkę. Jest ciekawa innych psów, chce się z nimi bawić. Polubiła się z moim kotem Zygzakiem, nawet często sobie razem śpią, przytuleni do siebie pleckami.Cieszy się na mój widok i jestem jedyną osoba, do której podchodzi, daje się głaskać. Mój chłopak ma z nią mniej kontaktu, ale kładzie się i tak koło niego na kanapie.

Myślę, że powoli zbliża się czas, że nasza podopieczna będzie gotowa do adopcji. Nie do domu z dziećmi, jak najbardziej do domu z innymi zwierzętami, do ludzi dobrych i CIERPLIWYCH. Będzie kochanym, wesołym pieskiem, ale nigdy nie będzie ufać obcym ludziom.

JIMI i ŚRUBKA i piłka.

2011-12-29T02:15:00.000-08:00

Maluchy są już u mnie trzecią noc. Dzisiaj Śrubka po raz pierwszy zrobiła siku na dworze (sukces). Jimi generalnie załapał już, że takie sprawy tylko na zewnątrz.

Pieski zaczynają mi ufać. Głównie miałam problem z sunią, która na początku nie chciała ze mną kontaktu w ogóle. Pieski nie były bite, tylko całe życie spędziły w odosobnieniu, bez ludzi. I ludzie ich po prostu nie interesowali.

Moim zdaniem Jimi jest już gotowy do adopcji. Zapowiada się na pieszczocha, załatwia potrzeby na dworze. Trzeba go tylko jeszcze nauczyć chodzenia na smyczy. Jest radosny, trochę gamoniowaty. Lubi moje koty, bardzo chciałby się bawić z Zygzakiem (moim kotem), niestety Zygzak nie podziela jego fascynacji.

Ze Śrubką trzeba jeszcze popracować, ale i ona zaczyna się cieszyć na mój widok, merdając ogonkiem. Jest bardziej inteligentana niż barat i bardziej samodzielna. Dzisiaj zainicjowała zabawę piłeczką, którą pieski igonorwały aż do dzisiaj.

Generalnie obesrwowanie tych dwóch gremlinków jest wciągające. Są to urocze, zwiewne, dobre psiaki. Troche takie psie elfy.

JIMI i ŚRUBKA

2011-12-28T02:43:00.000-08:00

Te pieski zostały zabrane wczoraj z pseudohodowli. Głodne, przeraźliwie chude, śmierdzące, oblepione własnymi odchodami. Obydwa psiaki są u mnie. Czekają na dobre domy.

Jimi. Samiec, grzywacz chiński, ma około 8 miesięcy, kochany, będzie pieszczochem. Do ułożenia.

Śrubka. Dzikusek. Sunia, grzywacz chiński, okolo 8 miesięcy. Przyszłego właściciela czeka dużo pracy, ponieważ sunia nie ufa ludziom i się ich bardzo boi.

NANA w teledysku. Dla poprawy nastroju.

2011-12-20T14:04:00.000-08:00

A nasza artystka Nana w teledysku Kasi Klich:)P.S. Ponoć też jest w styczniowym SENSIE na str.24 :) Gdy będę miała jakiś skan- to się podzielę:)

ALINKA. Falstart

2011-12-20T11:51:00.000-08:00

Alinka była u mnie nieco ponad dobę. Zaczęło się obiecująco. Na żywo sunia wygląda o wiele lepiej, jest co prawda krępa, ale nie wygląda to tak jak na zdjęciu z poprzedniego posta. Jest pogodna i żywotna. Gdy przywiozłam ją do domu obserwowała koty i była obojętna względem Kraksy.Była bardzo zdnerowowana zmianą miejsca. Dreptała po domu,popiskiwała, oglądając wszystkie miejsca. Natarczywie przyglądała sie kotom, zaglądała im do kuwet. Pokazałam jej kocyk, na którym miało być jej posłanie i w końcu po kilku godzinach się tam położyła.Niestety niedługo potem zaczęła ganiać koty głośno szczekając. Potem zaczęła się szarpanina z Kraksą...Jeszcze mi się to nigdy wcześniej nie zdarzyło niestety.Alinka przez ostateni 2 lata w schronisku nauczyła się, że sprawy z innymi psami zalatwia się przemocą. Poszło przede wszytskim o zazrość o mnie: Kraksa przyszła do mnie w momencie, gdy Alinka była przy mnie i zostało to odebrane jako atak. Rozdzielałam je wczoraj dwa razy. Dzisiaj poszło kiełbaskę: Alinka swoją zjadła od razu, Kraksa lubi się swoją zdobyczą pochwalić, ponosić z kąta w kąt. Suni się to nie podobało, chciała zabrać Kraksie kiełbaskę. Drugi raz rozdzielałam je znowu koło południa. Alinka siedziała koło mnie, Kraksa chciała do mnie podejść i dostała lanie. Dziewczyny w całej szarpaninie prawie przewróciły stół, strąciły kilka szklanek, nie obyło się bez stłuczonego kubka i rozlanej wszędzie gorącej herbaty. Była niezła jatka.Wczoraj tłumaczyłam to stresem i czekałam, aż sunia się uspokoi, ale Alinka zaczęła dzień od ustawiania swojego terytorium i określania swojego prawa do mojej osoby. Bez cackania się z drugą psią domatorką.Dlatego zadzwoniłam do Basi i zawiozłyśmy Alinkę spowrotem do schroniska.

To zła wiadomość.

Ale mam też dobrą wiadomość: Alinka pójdzie do domu tymczasowego do mojego kolegi, Olafa. Dopiero co prawda po Sylwestrze. Olaf nie ma innych zwierząt w domu i to jest najlepsze wyjście.

Tak nie czuję się z tym wszystkim jakoś szczególne dobrze. Ale niestety dobro moich własnych zwierząt jest na pierwszym miejscu. Kraksa dziś zaczęła wymiotowac żółcią. Rozmawiałam o tym z weterynarzem ( jutro idziemy to sprawdzic do przychodni ) i jest to prawodpodobnie skutek stresu.

Alinka jest bardzo kochanym psem. Kocha ludzi, z innymi psami dogaduje się dobrze na dworze. Ale jest terytorialna i zazdrosna. Ma silny charakter. Nie nadaje sie do domu z innymi zwierzętami.

Przemęczy się jeszcze 2 tygodnie w schronisku. Potem idzie do Olafa. Basia wysłała dziś mnóstwo ogłoszeń, więc miejmy nadzieję, że dobry dom stały już niedaleko, za rogiem..

ALINKA

2011-12-18T15:17:00.000-08:00

Jutro wydobywam nową sunię ze schroniska. Znowu wysoka poprzeczka i ciężki przypadek. Rano jadę na Osobowice spotkać się z Basią, która sunię jutro ze schroniska "wypisze".Oto opis suni:

" KSIĘŻNICZKA jako podrostek została adoptowana ze schroniska przez pewna kobietę. Jak się później okazało chorą psychicznie. Kobieta dzwoniła do schroniska kilka razy, opowiadała, że pies się na nią patrzy!, że podaje psu swoje tabletki psychotropowe, żeby psa wyciszyć, bo pies chodzi po mieszkaniu itd. - aż pracownice kazały jej przywieźć Księżniczkę z powrotem do schroniska. I tak zalękniona, zdezorientowana, stłamszona suczka przesiedziała 2 LATA w boksie unikając ludzkiego spojrzenia, kryjąc się na zapleczu, zmykając cichutko przed potencjalnym nowym opiekunem.Jednak suczka pragnie kontaktu z człowiekiem. Jest absolutnie nieagresywna, potulna, cicha, nieszczekająca. Ma ogromna nadwagę - tego na zdjęciach tak nie widać, ale Księżniczka jest w typie pinczera średniego i powinna ważyć poniżej 10 kg (idealnie 8-9 kg) , a ona waży 14,400!!! Poza tym jest przytulaśna, cichuśka, delikatna. Dogaduje się z psami i suczkami, większych, szczekających unika. Kota się boi! Unika kontaktu, wysyła mu setki sygnałów uspokajających, jakby ten kot chciał ją zabić na miejscu - więc nie będzie raczje zadowolona z towarzystwa kociego, ale kotu krzywdy nie zrobi.KSIĘŻNICZKA jest delikatna i urocza w swoim zachowaniu. Na smyczy chodzi dobrze, nawet nie ciągnie. Trzeba pamiętać, że ta suczka 2 lata!!! przesiedziała w boksie bez zapachu trawy i widoku innego niż beton.

Boks nr: 20

Nr schroniskowy: 1704/09

Nr na szyi: 1204

W schronisku od: 2009

Imię: Księżniczka

Wiek: 4 lata

Nie podoba mi się imię Księżniczka. Mymyśliłam więc, że sunię nazwę ALINKA. Trzeba tę małą odchudzić i jak wszytskich moich podopiecznych: doprowadzić do porządku.

Mam niezbyt dobre wieści od mojej poprzedniej wychowanki:dzwoniłam dziś do pani weterynarz, która prowadzi NUTKĘ (dawną Pchełkę). Nutka ma zaczątki ropomacicza. Na szczęście jest pod kontrolą, leczenie trwa. Najważniejsze, że jest w dobrych rękach, w dobrym domu...

PCHEŁKA vel NUTKA ma nowe łóżeczko

2011-12-07T14:31:00.001-08:00

PCHEŁKA vel NUTKA już w nowym domku

2011-12-06T09:45:00.001-08:00

Już mogę potwiedzić, że dawniej Pchełka, teraz Nutka ma już nowy domek. Zauroczony Adam i jego małżonka adoptowali sunieczkę. Nie spodziewałam się tak szybkiego obrotu spraw. Nic, tylko się cieszyć:)))Na fotkach Nutka na swoim nowym, już ulubionym fotelu.

PCHEŁKA progres

2011-11-28T14:45:00.001-08:00

Pchełka jest przeszczęśliwa i radosna. Wcina ekspresowo kości i podkrada bonusy swojej koleżance, Kraksie. Spędziła prawie tydzień u Pauliny, gdzie pięknie nauczyła się chodzić na smyczy. Nie mam z nią najmniejszych problemów. Co prawda nadal jest nieufna co do innych ludzi, ale daje się pogłaskać, nie ucieka. Cały czas ma jeszcze problem z wchodzeniem do pomieszczeń, a do miejsc które zna wchodzi z podkulonym ogonkiem. Jest tańczącym pieskiem: dużo chodzi na tylnich łapkach, jest skoczna, taka trochę akrobatka. I jest pieszczochem i przytulakiem. Na maxa.

Wczoraj zabrałam Pchełkę i Kraksę na próbę do Alibi. Było tam głośno i trochę ludzi kręciło się wokoło. Sunia była bardzo dzielna, weszła za mną na scenę i powąchała nogawkę naszego pianisty. I w Alibi Pchełka poznała Adasia B. Adaś B. był nią zuroczony, chociaż ona nie okazywała mu podobnych względów, przyznam szczerze;) Być może coś z tego będzie, nie zapeszam, nie zapeszam:)))

Poniżej nasz łobuz:

KLUSKA w miesięczniku "Twój pies"

2011-11-24T13:52:00.001-08:00

PCHEŁKA u Pauliny

2011-11-21T12:50:00.001-08:00

Pchełek jest wesoły stworkiem. Ukochała sobie mnie, ale od wczoraj jest na tymczasie u Paulinki (do czwartku, bo ja wyjeżdżam) i już się zaprzyjaźnia z Pauliną i Michałem. Paulina uczy chodzić Pchełkę na smyczy (coś, czego mi się do tej pory nie udało). Jestem chora, zmęczona, przepracowana, więc się nie rozpisuję. W czwartek wracam z Warszawy i Pchełka wraca znowu do mnie, trochę sobie wtedy odpoczniemy (mam nadzieję) ;))

PCHEŁKA. Oswajanie ze światem

2011-11-13T11:27:00.001-08:00

Oswajanie Pchełki ze światem ludzi idze bardzo dobrze.

Dostałam od behawiorystki radę, aby zabierać Pchełkę w miejsca, gdzie są ludzie, którzy lubią zwierzęta ( nie chadzam w inne miejsca przecież ) i przyzwyczajać ją do ludzi.

Więc Pchełka jeździ ze mną pracować do Dawida (komponujemy muzykę do czegoś bardzo ważnego), jeździ ze mną do biura do Adasia (tam montuję DVD dla mojego zespołu), wczoraj byłyśmy razem na wsi u moich rodziców, gdzie biegała jak perszing po sadzie.

Dzisiaj byłyśmy na kolacji u siostry Adasia, gdzie obecna była cała jego rodzina. Po godzince była już spokojna i leżała na swoim zielonym kocyku z Ikei. Chrześniak Adasia, 1,5-roczny Alex był bardzo ciekawy Pchełki, nawet dała sie mu raz pogłaskać i nie uciekła.

Oczywiście następuje tu schemat taki sam jak u innych piesków : Pchełka już sobie mnie ukochała, chodzi ze mną jak cień. Ufa mi i powoli próbuje wygryźć Kraksę. Robi to delikatniej niż jej poprzednicy, ale też się wpycha między nas i ubiega się o moje względy.

A ponieżej zdjęcie zrobione przez Dawida, gdy my pracujemy, Pchełka z Kraksą sobie śpią:

PCHEŁKA sie tuli

2011-11-08T13:44:00.000-08:00

Przyszła do mnie dosłownie przed chwilą i zaczęła się przytulać.

P.S. Była dziś u nas behawiorystka. Pani Kasia oceniła po zachowaniu, że sunia była bita. Potrzebuje około miesiąca lub dwóch, aby dojść do siebie. Ale rokowania są dobre.

P.S. 2 i pani weterynarz była u nas w niedzielę, Pchełka jest zdrowa i została "wyceniona" na 2 lub 3 lata (nie 5 - tak oceniono ją w schronisku)

NANA - po pół roku.

2011-11-07T08:37:00.000-08:00

Pamietacie Nanę? Jedno ze szczeniąt, które przywiozłam z lasu. To było w maju. Nana pojechała do Warszawy, została adoptowana przez moich znajomych. Dzisiaj dostałam wiadomość z filmikiem od Oli, w którym można zobaczyć Nanę.

A ponieżej fotka Nany jeszcze przed tym, gdy wywiozałm ją ze wsi i Nany sprzed kilku dni:)

NANA w maju:

NANA teraz:

PCHEŁKA. Dzień 5.

2011-11-07T08:20:00.000-08:00

Wczoraj pochorowałam się i cały dzień leżałam z gorączką pod kocem. Pchełka towarzyszyła mi czasami, ale nie na długo: parę chwil leżała koło mnie, ale jednak cała spięta i gotowa na najgorsze. Uciekała i wracała. Myślałam, że będzie gorzej. A nie jest . Sunia codziennie robi coraz większe postępy.

Mieszka w łazience, która cały czas jest otwarta. Śpi w koszyku do przewożenia kotów, który dodatkowo przykryłam ręcznikiem, aby miała tam ciemno, i czuła się tam bezpiecznie. Tak mi poradziła Agnieszka z Fundacji 2 plus 4.

Więc mała zapuszcza sie w coraz głębsze rejony mieszkania, popiskując przy tym i kuląc się, czmyhając do koszyczka w łazience, gdy poczuje się niepewnie. Ale czuje się jednak coraz pewniej, bo pozwoliła sobie dzisaj na wylegiwanie się w słonku, koło drzwi do balkonu. Wczoraj nawet poleżała ze mna pod kocykiem, więc powoli, małymi kroczkami, zrobimy z niej kanapowca:)

PCHEŁKA. Dzień 2.

2011-11-04T10:18:00.000-07:00

Umieściałam wczoraj posta na FB o Pchełce i odezwali się moi znajomi z Fundacji 2 plus 4. W niedzielę przyjedzie do mnie pani weterynarz obejrzeć Pchełkę, i odwiedzi nas również fundacyjny behawiorysta.Pchełka zniosła dzielnie pierwszą noc. Na dzień dobry nawet nieśmiało zamerdała ogonkiem, co daje mi nadzieję, że jednak wszystko da się ułożyć.Na dworze dramat. Stoi skulona w jednym miejscu. Musze ją prowadzić na smyczy ( nie przejdzie dalej niż metr) , bo mogła by mi bez niej zwiać. Z drugiej strony , gdy za nia idę, to od razu kładzie sięna ziemi, kuli się i pokazuje brzuszek.Nie brudzi w domu. Wszystkie potrzeby załatwia na dworze. Z drugiej strony, gdy zrobię jakiś gwałtowny ruch, albo chcę ją wziąć na ręce- od razu siusia pod siebie. Wczoraj w schronisku ze strachu robiła pod siebei kupę. U mnie się to nie zdarzyło.Generalnie cały czas leży w tym samym miejscu zwinięta w kuleczkę. Mimo wszytsko mam wrażenie, że jest o pół milimetra lepszy kontakt z nią niz wczoraj.

PCHEŁKA. Już u mnie.

2011-11-03T10:10:00.000-07:00

Pchełka jest w bardzo złym stanie psychicznym. Odebrałam ją dziś ze schroniska od Basi, która założyła jej wątek na Dogomani. Basia ją wydobyła ze schronu bez opłaty. Przekazała mi sunię i jej książeczkę zdrowia.Piesek jest totalnie zamkniety w sobie. Boi się panicznie wszystkiego, ze strachu sika pod siebie i robi kupę...Przewiozłam ją do domu w kontenerze dla kotów. Tam się czuła chyba w miarę bezpiecznie. Waży niespełna 5 kilo. Zaserwowałam jej jeszcz troche stresu na "dzień dobry", bo musiałam jej umyć dupeczkę i brzuszek, ponieważ była cała obsrana i obsiusiana. Teraz jest w łazience, na kocyku, owinięta w ręcznik leży i milcząco patrzy na mnie, Kraksę i koty. Na razie nie ma senesu szukać jej domu. Najpierw trzeba doprowadzić do porzadku jej psychikę. Nie wiem, czy to możliwe. Na pewno porzebuje spokoju.

Co spotkało to biedne stworzenie?

PCHEŁKA

2011-10-30T07:06:00.000-07:00

W środe wydobywam ze schroniska sunię, którą "roboczo" nazwałam PCHEŁKA.

Opis pieska poniżej:

Boks nr 22
Nr schroniskowy 1809/11
Nr na szyi 825
W schronisku od 09.10.2011
Imię: nie ma
Wiek: 5 lat
Opis: malutka, czarna, jasno podpalana, uszy stojące, wystraszona

KLUSKA sportowiec

2011-10-30T07:00:00.001-07:00

Cytuję Anię:

"Tym razem się udało- na jeden z 50 rzutów nie musiałam sama iść po ringo :)"

KLUSKA na spacerku

2011-10-21T10:25:00.001-07:00

Spotkałyśmy sie jakiś czas temu na wspólnym spacerze: ja z Kraksą i Anią z Kluską. Kluska "wylaszczyła się" : zeszczuplała, wysmuklała, jej sierść zrobiła się lśniąca. Poznała mnie, przywitała się i zaraz chwie potem pobiegła za wiewiórką. Świat wokół przestał istnieć. Liczyła się tylko WIEWIÓRKA. Kluska jest pogromcą kotów i wiewiórek niestety, dlatego za bardzo nie jest spuszczana ze smyczy. Jest otoczona wspaniałą troską i opieką: jada najdroższe karmy i śpi w łóżku ze swoją panią. Rozkochała w sobie wszytskich domowników. Z gracją, po cichu i dyskretnie wprowadziła swoje rządy w swoim nowym domu. Będziemy sie jeszcze spotykac na spacerach i zrobię kilka fotek, te poniżej są zrobione z aparatu Ani.

MILKA - pierwsza noc w nowym domu

2011-10-13T10:59:00.000-07:00

Tak jak przypuszczałam: Milka szybko znalazła nowy dom. Okazuję sie, że dobrą rękę do znajdowania domów jest mama mojego chłopaka, u której Milka stacjonowała. I mimo , że miałam duży odzew na allegro i tablicy, Milkę adoptowała dziewczyna, którą mama Adasia spotyka regularnie na fitnesie.
Milka mieszka od wczoraj z Beatą i jej mężem.
Dzwoniłam przed chwilą. Milka spała spokojnie, chwilę płakała za mną i mamą Adasia, troszkę jeszcze siusia pod siebie. Ale dzisiaj cały dzień spędzila na dworze, była z Beatą w pracy. Powoli wije sobie gniazdo w nowym domu. Czułam w głosie Beaty wiele czułości, gdy opowiadała o suni.

MILKA

2011-10-11T03:13:00.000-07:00

MILKA o mały włos nie wpadła mi pod samochód na drodze Kłodzko - Wrocław, niedaleko Domasławia, błąkała się przy pasie jezdni. Była skulona, wystraszona, możliwe, że ktoś mógł wyrzucić ją z samochodu.
Zatrzymałam się na poboczu, wysiadłam z samochodu i zawołałam ją do siebie. Myślałam, że będzie uciekać, ale ona powoli przyczołgała sie do mnie. Podsiusiała pod siebie. Od razu ją chwyciłam i włożyłam do samochodu, gdzie merdaniem ogonka przywitała ją Kraksa.
Co się działo potem- było dla nas wszystkich bardzo ciężkie. Sunia najpierw zrobiła kupę ze strachu, potem wymiotowała. Musiałam się zatrzymywać kilka razy, aby posprzątać i wywietrzyć samochod. Powiem szczerze, że samej mi się zbierało na wymioty. Ale niestety tak często jest z pieskami, które nie jeździły wcześniej samochodem.
Akurat jechałam do Dawida, pracujemy obecnie nad pewnym projektem i nie miałam za bardzo żadnej opcji, co zrobic z moją znajdą, więc owinęłam sunię w obsrany i obrzygany kocyk Kraksy i wwiozłam na 10 piętro. Dawid nie był zly, ale trzeba przyznać, że maleństwo nieźle śmierdziało. Dokonałam na spokojnie oględzin: piękne zęby, nówki, czyli młodziak, sunia, tłuste wypasiony pchły migrowały po jej brudnym brzuszku, koło nosa, nad oczami strerczały kleszcze. Największe od razu usunęlam z noska.
Tak wygladała u Dawida:

Bardzo mi pomogła Agnieszka z Fundacji 2 plus 4, załatwiając mi weterynarza, który po kosztach Milkę przebadał, odpchlił, dał antybiotyki, zrobił USG. Okazało się, ze Milka ma gorączkę, więc przez kilka dni dawałam jej zastrzyki. Potem pomogły mi dziewczyny z salony psiej piękności, które za darmo Milkę doprowadziły do porządku. Sunia została wykapana i ostrzyżona.

Polecam dziewczyny z COCO PSIANEL:

www.psi-fryzjer.wroclaw.pl

Po wizycie w salonie Milka wyglądała już tak:

Sunia jest super łagodna (stąd imię Milka), grzeczna, cierpliwa. U weterynarza i w salonie piękności dała sobie wszystko zrobić.
Obecnie przebywa w domu tymczasowej u mamy mojego chłopaka. Milka ma naturę dzieciaka, jest zabawna, kochana, nie występują u niej najmniejsze oznaki agresji wobec ludzi, czy zwierząt. Niestety podsikuje pod siebie ze strachu. Załatwianie na dworze ma już prawie opanowane, przy gwałtownych ruchach, nieoczekiwanych sytuacjach sika pod siebie. Mogła być bita przez kogoś..
Jaka szkoda, że psy nie mogą nam opowiedzieć swoich historii, co je spotkało, przez co przechodziły i dlaczego tak, a nie inaczej potoczyły się ich losy. Milka czekała przy drodze na śmierć, gdybym jej nie zgarnęła, wpadłaby pod następny samochód i nie miałaby już szansy cieszyć się życiem beztroskiego szczeniaka.

Zaiteresowanie Milką jest ogromne, bo trzeba przyznać , że jest przepięknym psem. Jest w ogóle podobna do Kraksy:)
Więc lada moment sunia bedzie w nowym, dobrym domu. Ja już tego dopilnuję.

MALUTKA

2011-09-17T16:51:00.000-07:00

8 września odeszła cudowna, dobra i kochana sunia. Strasznie za Tobą tęsknimy , kochana.....

KLUSKA vel LUSIA z nową panią:)

2011-07-26T10:18:00.000-07:00

Tak jak przypuszczałam - przenoszenie z domu do domu było dla Klusi ( i nie tylko ) stresujące i powodowało wiele łez wśród ludności i zwierząt ( Frania Pauliny jak tez sama jej właścicielka też zakochały sie w Klusce i nie chciały się z nią rozstawać). Ale to wszystko było tylko dla jej dobra. Dziś w nocy Lusia (bo tak teraz ma na imię) już leżakowała w łóżku swojej nowej pani, Ani. Dostałam też smsa, że Lusia już dzisiaj jest weselsza. Wszystkiego najlepszego na nowej drodze, kochana:)

NASZE PSY.

2011-07-20T15:00:00.000-07:00

Nawiazując jeszcze do poprzedniego posta i Malutkiej: na FB koleżanki mojej siostry znalazłyśmy zdjęcia z przed około 7 lat. Na tych zdjęciach jest Malutka (nowofunland), Rena (lisiczko-husky) i świetej pamięci Karuś (mały pieprz z solą). Nasze psy. Kraksy jeszcze wtedy nie było ze mną.

KLUSKA. W następnym tygodniu będzie już w swoim domu

2011-07-20T14:21:00.000-07:00

KLUSKA na tymczasie u Pauliny:)

Kluska zagościła u nas na dłużej. Trochę był to ciężki czas i dla mnie i dla niej, ale dałyśmy radę. Dla mnie, bo za dużo pracy, stresu i troche wyjazdów, a dla niej, bo gdy ja wyjeżdżałam, ona spędzała czas w innych domkach tymczasowych, przeważnie u Endiego. Co dziwne, na moje i Pauliny ogłoszenia nikt, ale to nikt się nie odezwał . Może to wina wakacji, może zbyt mało dramatyczny opis. Nie wiadomo. I byłam gotowa na to, że pobędziemy ze sobą do września, albo nawet dłużej.
Ale pewnego dnia zadzwoniła do mnie pani Basia, garderobiana z naszego Capitolu, z pytaniem, czy nie mam czasami jakiegoś psiaka na tymczasie, bo jej córka , Ania, jest gotowa na adopcję pieska.
Dziewczyny się już spotkały, zapoznały, zdecydowały.
Teraz Ania jest na wakacjach, ale zaraz po powrocie, czyli w poniedziałek, zgłasza się po naszą bohaterkę.
Oczywiście w tym czasie bardzo się do niej przywiązałam i szczerze się w niej zakochałam. Chociaż staram się na to nie pozwalać, to Kluska potrafi rozbroić każdego.
Jak to moja koleżanka określiła tę sunię: "Ona zawsze marzyła o tym żeby byc przytulanką". I coś w tym jest. Od początku nie ukrywała, że jest stworzona do leżenia na poduszkach, czy kanapie, do głaskania i przytulania. Przy tym, gdy spotka ją takie szczęście, że jedna z tych rzeczy się zdarzy, mruczy i popiskuje ze szczęścia. Aż się człowiek wzrusza.

A teraz wyjechałam na wieś do moich rodziców. Nasz pies choruje. Na zespoł przedsionkowy. To już dziesięcioletnia nowofunlandka. To strasznie przykre patrzeć na starzejącego się psa, który ma dopiero dziesięć lat i miec świadomość, że to już finisz, że jej życie dobiega końca. Tak strasznie mi smutno z tego powodu. Malutka jest dobrą sunią, cierpliwą, kochaną , spokojną. Spokojnie znosi swoją chorobę, z której mam nadzieję, jeszcze damy rade ją wyciągnąć. Bo ma apetyt, macha ogonkiem, w nocy stróżuje jeszcze, więc wolę życia ma. Staramy się ją namówic do chociaż minimalnego ruchu, codziennie ją masujemy, dostaje leki i witaminy. I widać małą poprawę.

Dlatego Kluska poczeka na swój nowy do już u Pauliny (fotki powyżej). Trochę mi się serce kraje, że tak znowu z rąk do rąk. Ale od poniedziałlku już na amen, na zawsze u Ani. I będzie pięknie.

DOG FUN FEST - KLUSKA, FIFKA, KRAKSA i CWANIAK w jednym miejscu

2011-06-19T23:19:00.001-07:00

Cwaniak i jego pan

Kraksa wie co i jak:)

Fifka po udanych zakupach

Latajaca Fifka

Dawid i Kluska

Dziewczyny rządzą na secnie

Kluska śpiewa:)

Wczoraj wybrałam się z Kluską i Kraksą na Dog Fun Fest organizowany prze Fundację 2 plus 4. Kluska prezentowała się super ze swoją pomarańczową husteczką z napisem "Szukam domu". Wraz z Dawidem i Marceliną daliśmy króciutki koncercik, w tym czasie Fifka, Kluska i Kraksa rządziły na scenie, czasami głośniej szczekając niż my graliśmy. Niestety na pikniku pogoda nie dopisała do końca, więc też nie pojawiło się tak wielu ludzi jak spodziewałą się Fundacja.
Na pikniku spotkałam Cwaniaka i jego nowych właścicieli:))! Za rok znów wybieramy się do Parku Południowego.

KLUSKA. Grubasek ze schroniska.

2011-05-30T06:06:00.000-07:00

Paulina wypatrzyła KLUSKĘ w schronisku już dawno temu. I pisała do mnie z zapytaniem, czy nie wziełabym jej do domu tymczasowego. Obiecałam, że pod koniec maja będę miała sporo wolnego czasu i wtedy moge wydobyc sunie ze schroniska. I tak też zrobiłam. KLUSKA od piatku jest "na wolności".

Tak wyglądała w schronisku:

Ten piesek ma około 3 , 4 lat. Na pierwszy rzut oka nie jest zbyt urodziwa, moja koleżanka określiła ją tak: "Ma może wygląd cioci Mani skrzyżowanej z salcesonem..". Ziarno prawdy w tym jest, ale KLUSKA jest wyjatkowo kochanym i bezproblemowym pieskiem. Charakterologicznie podobna do DELI, natomiast jest jeszcze wiekszą przylepą i pieszczochem: jest p r z e k o c h a n a!

Dziękuję Iwonie i Smakosi za pomoc, dziewczyny przechowały KLUSIĘ u siebie przez weekend ( Bo ja wyjechałam i nie chciałam suni dodatkowo stresować podróżami). Teraz znowu jest u mnie. Iwona założyła również KLUSI wątek na BF. I jest już pierwszy zainteresowany adopcją:)
Póki co: KLUSIA mieszka u mnie, pcha się na kanapę, domaga się pieszczoch, uśmiecha się i drzemie na balkonie w słoneczku. Dobrze jest.

KLUSKA i EMILKA . Ostatnie dwie sunie z miotu "z lasu" w nowych domach.

2011-05-19T05:37:00.000-07:00

Dopiero teraz siadam do bloga, aby opisać, co sie stało z reszta szczeniaków z lasu.
Jak juz wiecie: NANA mieszka w Warszawie, KLOPSIK i MIMI szczęśliwie zamieszkali razem we Wroclawiu w domu z ogrodem.
Gdy już te szczeniaki byly "z głowy" pojechałam do Siedlca do pana Kazia i wzięlam ostatnie dwie sunie : EMILKĘ i KLUSKĘ.

Umieściłam je na tymczasie u Miśka i Tomka, sama natomiast pojechałam na kilka dni do Warszawy.
Monitorowałam sytuację dziewczynek na odległość. W miedzyczasie zgłosiła się do mnie Agnieszka z fundacji 2 plus 4. Potrzebowała szczeniąt na dni otwarte fundacji. Postanowiłam "wypożyczyć" EMILKĘ, ponieważ Kluska była bardziej zestresowana zmiana otoczenia. Własnie, gdy była tych dniach otwartych, znalazła sie rodzina, która zakochała się w EMILCE. Agnieszka więc pojechała do tej rodziny, na Krzykch we Wrocławiu. Sprawdziła warunki, tych ludzi, i uznała , że jest to idealny dom dla EMILKI. I sunia została już u nich na stałe. Zamierzam do nich zadzwonic za jakiś tydzień i odwiedzić tę mała łobuziarę.

Natomiast z KLUSKĄ sprawa wyglądała tak:
w momencie, gdy byłam w drodze do Tarnowa (grałam tam koncert) zadzwoniła do mnie pani, która przeczytała ogłoszenie o szczeniakach na allegro. Powiedziła, że jest z Niemiec i, że zaraz będzie we Wrocławiu i, że od razu chce wziąć sunię ze sobą. Ja no to, że nie oddam psa tak nagle, nie wiadomo komu, i to w dodatku bez możliwości sprawdzenia warunków. Nasza rozmowa trwała trochę, ale wyczułam jednak, że po drugiej stronie słuchawki rozmawia ze mną normalny człowiek, a nie potwór zjadający żywcem małe szczeniaki;)
I znowu pomógł mi Misiek: spotkał siewłaścicielka głosu w telefonie czyli młoda dziewczyną, pogadali. Powiedział mi potem, że czuł od niej dobrą energię, była po prostu sympatyczna, fajna dziewczyną. Podpisał z nią umowe i wydał KLUSKĘ do Niemiec.
KLUSKA obecnie mieszka w Hamburgu, w domu z ogordem. teraz ma na imię ZUZA. Regularnie dostaję filmiki i zdjęcia z nią w roli głównej. KLUSKA vel ZUZA mieszka z pieskiem Maksiem, uroczym kundelkeim. I ma sie dobrze. Ponoć na maxa rozrabia:)

Wszystkie szczeniaki więc mają domy, tylko jeden czarny chłopak został oddany przez pana Kazia komus ze wsi. miejmy nadzieję, że trafił równie dobrze jak jego siostry i brat.

KLOPSIK i MIMI w nowym domu. NANA już w Warszawie.

2011-05-05T09:54:00.000-07:00

Klopsik jest już w nowym domku u Pani Jagody i ma nowe imię: Maksiu.
Pani Jagoda mieszka w domu z ogrodem, kocha psy, ma wesołą i przyjazna dla innych psów sunię u siebie. Warunki idealne.
Koleżanki z pracy pani Jagody wypatrzyły moje ogłoszenie w Gazecie Wyborczej i zadzwoniły do mnie już o 8 rano. Okazało się, że już od dłuższego czasu Pni Jagoda szukała jakiegoś szczeniaka płci męskiej, ponieważ niedawno odszedł jej ukochany Maksiu. Potem zadzwoniła do mnie raz jeszcze i stwierdziła, ze weźmie rodzeństwo. I od kilku dni dzieciaki mieszkają po prostu idealnie.

Zapowiedziałam sie u Pani Jagody za 3 tygodnie. Porobię wtedy pieskom zdjęcia i zobaczymy jak urosły. NANA dojechała szczęśliwie do Warszawy (tu podziekowania dla Mewy, który zgodził sie ją zabrać ze sobą.) Ponoć przez całą drogę cichutko spała w koszyczku. Byłą u weterynarza, za tydzień czekają ją szczepienia. Jej nowi właściciele czują się jak młodzi rodzice;))) Jestem dziś w Warszawie i mam nadzieje, że sie spotkamy dziś z Olą i Cichym i Nana, zrobię wtedy fotki i Wam pokażę Nanę ze swoją nową rodziną:)

Po tym wszystkim odebrałam dwie ostatnie sunie. Nazwałem je KLUSKA i EMILKA. Odrobaczyłam je i zaszczepiłam. Znalazłam im domki tymczasowe. Już miałam telefon w sprawie jednej z nich, więc znajdziemy im szybko kochające rodziny. Niestety pan Kazio oddał czarnego chłopaka komuś ze wsi. Mam nadzieję, że trafił w dobre ręce...

A tymczasem jestem teraz w Warszawie. Jestem mega zadowolona, że przed wyjazdem udało mi się uporządkować sprawy szczeniaków.
Poprosiłam pana Kazia, by obiecał mi, że wysterylizuje mamę szczeniaków. Jest umówiony na ten tydzień z weterynarzem. Sunia zostaje u niego. Więc super sie to wszytsko rozwiązało.

:)

MIMI i KLOPSIK szukają domu (Szczeniaki z lasu)

2011-05-03T10:29:00.000-07:00

KLOPSIK. "Starszy" brat MIMI. Rozważny, lekko nieśmiały i ostrożny. Pieszczoszek i grzeczniaczek

MIMI. Łobuz i wesołek. Sliczna, dziewczęca i delikatna. Ale z charakterem:)

NANA - jedno ze szczeniąt z lasu

2011-05-03T04:04:00.000-07:00

Przywiozlam wczoraj trójkę szczeniąt z Siedlca. Zwiozłam szczeniaki do Niedzielskich na Enargetyczną, aby udzielic im pierwszej pomocy. Pojechał ze mna Misiek (któremu jestem bardzo wdzięczna za pomoc). Czekalismy ponad godzinę na naszą kolej, w tym czasie dzieciaki się posnęły w kącie pod krzesłem w poczekalni. Przytulone do siebie, zestresowane. Wczoraj się zawiodłam na Niedzielskich niestety. Opowiedziałam historię szczeniąt i poprosiłam o jakiś rabat. I za odpchlenie i odrobaczenie trzech szczeniaków zapłaciłam prawie 200 złotych..., gdybym chciała je zostawić na noc , o co chciałam poprosić panią tam pracującą, zapłaciłabym w sumie jakieś 300 złotych....
Dzwoniłam do Straży dla Zwierzat, nie mają pieniędzy, do Ekostraży już nawet nie dzowniłam, bo wiem, że są tez goli i nie śmierdzą groszem, więc wczoraj pomaganie jednak mnie sporo zakosztowało.
Pani, która odpchliła szczeniaki proponowała mi jeszcez zaszczepić je i tak dalej... ale pewnie poszłabym z torbami. Niestety- szczepienia zostawiam na głowie przyszłych właścicieli, tym bardziej, że pieski żyją od 3 miesięcy na dworze, bez żadnych szczepień i są zdrowe. Jedyne co im dokucza to robale: ogromne tłuste pchły i pewnie robale w brzuszkach.

Więc tak:
Nana jest u mnie od wczoraj, Klopsika i Mimi podrzuciłam wczoraj na noc do kolegi, ale dzisiaj muszę je wziąc do siebie. Od jutra mam załatwiony dom tymczasowy na jakis tydzień dla nich. Co dalej? Zobaczymy. Powyżej kilka fotek Nany, która jutro jedzie do swojej nowej pani.

Szczeniaki z lasu

2011-04-29T13:42:00.000-07:00

Pod koniec lutego pan Kazimierz ze wsi Siedlec koło Wrocławia poszedł na spacer ze swoim psem do lasu. Na tym spacerze w dołku koło drzewa znalazł sunię z sześcioma szczeniakami. Dzielna mama urodziła szczeniaki, wykarmiła, sama wygladała jak szkielet. Pan Kazimierz, wziął sunię i szczeniaki pod pazuchę i użyczył jej miejsca w budzie na podwórku, dokarmił ją i po swojemu o nia zadbał. W tym momencie szczenięta są juz duże, samodzielne. Niestety zapchlone, zarobaczone, ganiają sobie po terenie pana Kazimierza samopas. Mieszkają de facto na dworze. Są śliczne, grzeczne. Potrzebują dobrych domów, gdzie dostaną szansę na dobre życie.
Oto numer do pana Kazia: 605946151, pieski są do wzięcia od zaraz.
Pieski będa małe, mamy niestety nie było, gdy je filmowałam, ale ponoć wyglada jak "prawie" jamnik.
Oto filmiki piesków:

CWANIAK ma już dom.

2011-03-21T07:39:00.000-07:00

Cwaniak, tak trochę cichaczem, bez pożegnania, pojechał do swojego nowego domu. Nie zdążyłam ucałować jego czekoledowego noska na "do widzenia". Akurat, gdy byłam w Warszawie, i w tym czasie był u Agnieszki, dostałam wiadomość, że już jest szczęśliwym posiadeczem domu z ogrodem, i że nawet ma psią towarzyszkę, z która uwielbia się bawić.
:)

Dostanę niedługo fotki z nowego domku. Pełnia szczęścia i nawet odrobina wzruszenia..

FIFKA. Moja wychowanka w teledysku.

2011-03-20T05:15:00.000-07:00

Pamiętacie Fifkę? To drugi wychowanek z mojego domu tymczasowego. Panią Fifki jest Marcelinka. Marcelinka wydaje pojutrze swoją debiutancką płytę, a gwiazdą jej pierwszego teledysku jest oczywiście mój kochany Fifol:)
Trzymam kciuki za powodzenie płyty :)

Kraksa śpiewa CWANIAKOWI

2011-03-17T12:46:00.000-07:00

Dziś kolega na FB umieścił filmik ze śpiewającym pudlem. Fenomen. Uśmiałam się bosko!:)

W trakcie słuchania występów białego pudla, mój pies , pewnie zainspirowany tym, też zaczął śpiewać.
Cwaniak pięknie słuchał nieudanych prób śpiewania Kraksy.

CWANIAK WARSZAWIAK

2011-03-13T13:39:00.000-07:00

Cwaniak teraz przechodzi z rąk do rąk, czyli mieszka kilka dni u mnie, kilka dni u Agnieszki, z powodu moich wyjazdów oczywiście. Ale znosi to bardzo dzielnie. Lepsze to bowiem i tak od schroniska. Jest mega pozytywnym stworzeniem. Ogonek mu merda non stop. Już sprawdziłam- i okazuje się, że lubi dzieci. Jest tylko może mało delikatny: taki mały taran, więc może przewrócić małe dzieci i wylizać buziaka też mało delikatnie:) Słodziak na maxa.

DELI z nowymi właścicielami, CWANIAKOWE przygody

2011-03-06T12:17:00.000-08:00

Deli lepiej trafić nie mogła:)
Jak już wcześniej pisałam: trafiła do rodziny mojego chłopaka. Dzisiaj byłam na rodzinnym obiedzie u babci Adasia i Deli też tam była. Ucieszyła się na mój widok! Długo się ze mną witała. Niestety Cwaniak ze stresu zrobił kupę pod stołem:)) I musiałam go zabrać do domu: szybko wykąpać mu tyłek, posprzątać auto (bo jeszcze okazuje się, że ciepi na chorobę lokomocyjną). Biedak został sam w domu, a ja wóciłam na urodziny babci Adasia. Były pierogi ruskie i pyszny tort. Maniek i Jola (nowi właściciel Deli) przywieźli ugotowane mięsko z kaszą i na obiad załapała się też Kraksa:)
Regularne posiłki, Maniek zawsze w domu (bo pracuje w domu), rodzinne spacerki, i wspaniała opieka przedobrych ludzi: taki los spotkał tę kochaną sunię:)
Teraz czas na Cwaniaka. To trochę cięższy przypadek, dzisiaj na prośbę wolontariuszki ze schroniska sporządziłam listę cech Cwaniaka, oto one:
* wesoły, towarzyski, merdający wiecznie ogonkiem
* wszędzie go pełno, wsadza nos we wszystkie torby, zakamarki
* kanapowiec, żebrak
* lubi ludzi i inne psy, goni koty
* cierpi na chorobę lokomocyjną
* w sytuacjach stresowych, w nowych miejscach potrafi zrobić kupę w domu
* znaczy teren, ale z czasem coraz rzadziej
* około 3 lat, zdrowy, czekoladowy nosek, masywna budowa ciała
* mało delikatny, "mały czołg"
* całuśny, przytulalski
* lubi piszczące zabawki, zabawę piłką

Powiem tak: to nie jest łatwy piesek ze względu na swoje znaczenie terytorium, walenie kupy , gdy jest w stresie i chorobę lokomocyjną, ale nie potrafię na niego się złościć, bo ma przefantastyczny charakter. W dobrych rękach ten piesek nie będzie cierpiał na żadną z tych w/w cech.
Uwielbiam jego wesołe usposobienie i wieczne merdanie ogonkiem. To taki wesoły Pan Romek. Nie ma sposobu na to, aby się w nim nie zakochać:)

Mam w domu CWANIAKA.

2011-03-05T01:30:00.000-08:00

Cwaniakowi umarła pani i trafił do schroniska. Tam nie poradził sobie, przestał jeść i poddał się.
Wolontariusze postanowili mu znaleźć dom chociaż zastępczy i tak trafił do mnie.
Cwaniak jest "prawie jamnikiem" ma wesołe usposobienie, wszędzie go pełno, jest towarzyski i wesoły. Szuka ciepła i dobrego domu. Zasługuje na to

DELI - już w nowym domku.

2011-02-20T14:53:00.000-08:00

Udało się idelanie. Na prawdę nie chciałam oddawac tej suni. Kocham ja namaxa i nie chciałam jej stracic z oczu. Mieszka od trzech dni u ciotki mojego chłopaka. Mieszka w domku z ogrodem i jest już rozpieszczana i kochana. Czyli to, na co ten pies zasługuje.
Na pewno za jakiś czas będę miałą jakieś fotki tego słodziaka.
Więc kolejny mój podopieczny w bezpiecznych dobrych rękach. Yupi!!!

DELI w teledysku

2011-02-07T12:15:00.000-08:00

Deli mieszka u mnie już miesiąc. I powiem szczerze, że jest to po Pimpusiu drugi taki pies, który mógłby u mnie mieszkac i mieszkać. Zakochałam się w niej na maxa (tylko ciii, nie wolno mówić o tym Kraksie, która i tak jest bardzo zazdrosna).
Mam kilku potencjalnych chętnych na Delkę, sami momi znajomi. Co prawda umieściłam ogłoszenie tylko w Gazecie Wyborczej i miałam dwa telefony w jej sprawie, ale od razu informowałam rozmówców , że ogłoszenie jest nieaktualne.
Ponieważ postanowiłam, że :
albo oddam Delkę tylko jakiemuś znajomemu
albo sobie ją zostawię (co oczywiście oznacza koniec prowadzenia domu tymczasowego niestety).
Potencjalni chętni muszą jeszcze wszystko spokojnie przemyśleć, zobaczymy, jak to się skończy.
Okazało się, że ten pies jest po prostu idealny: jest cichutka, grzeczna, piszczocha, kochana. Lubi dzieci, jest przyjazna też dla innych psów, dogadała się z moimi kotami. Świetnie sprawdza się w samochodzie, jest karna, posłuszna.
Może jest trochę niejadkiem (jak zresztą Kraksa) i trochę flegmatyczna, lub może smutna.

Zagrała pięknie w teledysku, który zrobiłam dla mojego zespołu Digit All Love. W teledysku gra moja przyjaciółka, Maja, która bardzo poważnie zastanawia się nad Delką, jednak mieszka na 7 piętrze w 37-metrowym mieszkanku ze swoim prawie dwumetrowym chłopakiem i dwoma rudymi kotami. Trudna decyzja, nie zachęcam ich do adopcji ten sunii, bo i tak nie mają teraz zbyt łatwo.
Pożyjemy zobaczymy:)
A oto teledysk!

DELI - słodki dzieciak.

2011-01-09T02:33:00.000-08:00

Po długiej przerwie trafił do mnie znowu piesek. Akurat styczeń mam wolny i wreszcie mogę posiedzieć w domku. Ach, jak dobrze!
I od razu znajoma przywiozła mi pewna sunie. Deli mieszka u mnie już kilka dni. Ale dopiero dzisiaj udało mi się zrobić jej 2 fotki. Zgubiłam swój aparat znowu... Pożyczyłam od kolegi , ale tam nie było karty pamięci i tak dalej:))
W końcu się udało, chociaż było ciężko, bo Deli nie przepada za fotografowaniem. Oto opis pieska poniżej:

Deli to około roczna sunia. Genialna: cudak, pieszczoch, wesołek. Szybko się uczy, jest mądra ,spokojna, chociaż na początku miała problem z moimi kotami: szybko uczy się spokojnego życia z nimi, spokojna w towarzystwie dzieci. Idealna jako pies rodzinny.Może mieszkać w bloku. Trzeba ję jeszcze wysterylizować (do czego się zobowiązuję)
Jest u mnie w domu tymczasowym, oddam z bolącym sercem.

PRZERWA

2010-09-22T04:33:00.000-07:00

Długa przerwa w prowadzeniu bloga to też długa przerwa w prowadzeniu domu tymczasowego. Przyczyna jest prosta: od lipca nie mogę zagrzać miejsca w moim własnym domu. Dużo podróżuję i przeprowadzam się. Wszystko spowodowane zawodem, który wykonuję. Natomiast mam nadzieje, że pod koniec października będę mogła od nowa zająć się przechowywaniem psich sierot.
A tak na razie to kilka ciekawych linków Ekostraży.
W Ekostraży dużo się dzieje:

Na stanie mają około 20 małych jeży, dla których poszukują domów tymczasowych na zimę (już kilkoro znajomych się zaoferowało:))
http://picasaweb.google.com/103411044169492579497/KolejniPodopieczni

Pilnie poszukują domku dla suni-brzyduli, którą znaleziono w lipcu przywiązaną do drzewa. Mała jest przekochana i miła. Ma syndrom psa głodzonego, więc bez przerwy by jadła. Zrobiła Ekostraży niespodziankę : 3 tygodnie temu urodziła 4 zdrowe, maleńkie szczeniaczki.
http://ekostraz.pl/portal/porzucona

W Ekostraży również kilka przesłodkich szczeniaków ( w tym dzieci suni-brzydulki). Nie kupujcie rasowych, nie kupujcie na targach ani w pseudo-hodowlach. Dawajcie domy tym naprawdę potrzebującym:
http://ekostraz.pl/portal/szczeniaczki

FIONA ma dom.

2010-08-09T04:26:00.000-07:00

Fiona przechodziła trochę z rak do rąk. Z domu do domu. Ostatni dom tymczasowy okazał się być już tym stałym. Marcin pracuje w moim zaprzyjaźnionym biurze ( w którym ja też czasami mam okazję popracować), gdzie już trzecia osoba zaadoptowała pieska : pierwszy był Talar, który wziął Pimpka (teraz już Fuksa), drugi Misiek, który adoptował Buffy i teraz Marcin ma nową partnerkę Fionę ;)). Niestety Fionę czeka leczenie, ponieważ ma zmiany rakowe na brzuszku, w okolicach sutków. Ale wierzę, że w nowym domku szybko dojdzie do zdrowia.

ROSIU. Już w nowym domku:)

2010-07-20T02:01:00.000-07:00

Rosiu długo szukał swojego domu. Waletował u Olafa bez żadnych problemów, co prawda, ale wszyscy się martwiliśmy o jego przyszłość.
I mieszka ze starszą parą, w domu z ogrodem, we Wrocławiu. Jest rozpieszczany, dokarmiany, wygłaskiwany.
Moje serce rośnie:)

FIONA I KRAKSA

2010-07-11T07:39:00.001-07:00

FIONA movie

2010-07-11T06:52:00.001-07:00

FIONA

2010-07-11T06:45:00.000-07:00

Fiona została przywiązana do ławki na wrocławskim osiedlu. Prawdopodobnie starszy mężczyzna z plecakiem usiadł na ławce, przywiązał sunię, chwilę poczekał i odszedł. Sunia siedziała tak przywiązana przez 7 godzin. W końcu pani, która mieszkała nieopodal zauważyła, że po psa nikt się nie zgłasza. Zadzwoniła do Straży. Tego samego dnia piesek trafił do mojego domu. Sunię nazwałam "Fiona". Wydaje mi się, że mogła mieć podobnie brzmiące imię, czasami reaguje , gdy tak ją wołam.
Jest małym, ślicznym stworkiem o pięknych, nietoperzowych uszkach.
Karmiła młode jeszcze niedawno. Jest grzeczna, mądra, uwielbia bawić się piłką. Zresztą rozumie komendę" przynieś piłkę".
Ma prawdopodobnie koło 5 lat.
Dziwna jest jej historia. Niby jest zadbana, ale ma przerośnięte pazury i dziwną gulkę na pleckach (do zbadania przez weterynarza). Ma bardzo pogodne i wesołe usposobienie.
Spędziła u mnie tylko jedną noc (ponieważ dziś wyjechałam z Wrocławia), ale znalazłam jej inny dom tymczasowy.
Cudowny pies.

PIXI

2010-06-29T14:46:00.000-07:00

Dzisiaj w południe zadzwoniła do mnie Aneta ze Straży z prośbą o zawiezienie psa do weterynarza. Pixi mieszka na tymczasie u pewnej starszej pani. Nikt ze Straży nie mógł w tym momencie pojechać po psa. Pies wymiotował i wydalał z siebie już nawet wodę. I pani bała się, że po południu, gdy ktoś ze Straży wreszcie będzie się mógł tym zająć, będzie już za późno.
A że byłam w pracy- pożyczyłam od Miśka samochód, zapakowałam Dżusię (naszego firmowego kota), którą właśnie leczymy na zapalenie rogówki i chcąc załatwić dwie pieczenia na jednym ogniu - pojechałam po Pixi.
Gdy zobaczyłam tę sunię- serce mi zamarło: chodzący szkielet. Sunia jest ponad 2 razy wyższa od mojej Kraksy i waży około 9 kg (myślę , że powinna ważyć spokojnie dwa razy tyle). Jest wysoka ponad kolano.
Widać, że niedawno karmiła szczeniaki, z nabrzmiałych sutków kapało jej mleko.
Mieszkała w melinie, żywiła się samopas po śmietnikach i miała trzy szczeniaki. Ponoć "właściciele" oddali 3-tygodniowe już maleństwa. Matko, nawet boję sobie wyobrazić, co się z nimi dzieje.
Pixi jest smutnym psem. Jest młodziutka, Myślę, ze ma około roku. I już przeszła wiele, bardzo wiele.
Był dzisiaj ogromny upał. Miśka samochód nam stanął zaraz za Mostem Trzebnickim, skończyła się benzyna. Ta starsza pani, niesamowita gadułą, pozytywnie zakręcona w sumie, opowiadała cały czas o swoich psach, o złych weterynarzach z ul. Zawalnej (nie polecamy!) i wypełniała mi ten trochę nerwowy czas barwnymi i opowieściami o swojej miłości do zwierzaków. Na szczęście samochód odpalił na oparach i dojechałyśmy do stacji.
W sumie moja podróż w korkach, gorącym jak piec samochodzie od dworca PKP do ul. Obornickiej i w drugą stronę do ul. Ślężnej (gdzie zmierzałyśmy do kliniki weterynaryjnej) trwała 1,5 godziny!
Dojechałyśmy szczęśliwie do kliniki. Pixi trafiła od razu w ręce specjalistów.
Natomiast oka Dżusi nikt nie miał czasu zobaczyć, a Adam dzwonił , że już jestem potrzebna z powrotem z pracy, więc się trochę wkurzyłam (na klinikę, bo weterynarz stał koło mnie i mówił, że jak się ktoś zwolni- oko obejrzy- on zaś jakoś się nie kwapił, aby zajrzeć do koszyka i ewentualnie powiedzieć, czy antybiotyk odstawić czy nie).
Więc wróciłyśmy do pracy. Dżusia się przejechała po Wrocławiu, a ja zaliczyłam dosyć gorące dwie godziny w blaszanym piekarniku na kółkach. Najważniejsze , że PIXI trafiła do lekarza.
Nie miałam dziś aparatu, wiec umieszczam zdjęcia ze Straży Straży Dla Zwierząt.

RADIO WROCŁAW W SOBOTĘ

2010-06-24T04:57:00.000-07:00

W sobotę o godz. 11ej będę gościem Piotra Osowicza w Radiu Wrocław. Pogadamy sobie o domach tymczasowych dla zwierząt i sytuacji zwierząt domowych w wakacje. W sumie nic nowego nie powiem, podzielę się na antenie własnym doświadczeniem w tej materii. Mam nadzieję, że chociaż jedna osoba, która posłucha naszej audycji zdecyduje sie na adopcję lub przyjęcie zwierzaka na tymczas:)

ROSIU. Nadal szuka domu.

2010-06-23T12:42:00.000-07:00

Rosiu obecnie przebywa w domu tymczasowym u Olafa.
Natomiast, gdy był jeszcze u mnie, zadzwonił do mnie jakiś mężczyzna, który był psem zainteresowany.
Umówiliśmy się na niedzielę na godzinę dwunastą. O tej godzinie tez pojawiłam się pod ustalonym adresem. Niestety nikt nie otworzył mi drzwi, a pan przestał odbierać telefon...
Na drugi dzień, czekając na jakikolwiek odzew napisałam uprzejmego smsa, że niestety owy nie nadaje się na właściciela psa, ponieważ jest mega nieodpowiedzialny...

KOTY

2010-06-23T12:16:00.000-07:00

W Straży Dla Zwierząt zatrzęsienie kotów.
I na nanszym podwórku pojawiło się kilka nowych. Niestety nie mogę do siebie zapraszać innych osobników kotowatych ze względu na moje dwa sierściuchy. Jakoś tak to dziwnie jest urządzone w kociej naturze, że moje dwa grubasy są w stanie szybciej zaakceptować psa niż innego kota. Koty od siebie łapią też szybciej choroby niż od innych psów. Dlatego nawet nie próbuję zaprosić żadnego kota do naszego domu. Raz odwiedził nas kot sąsiadów z piętra niżej, Rysiek, ale oczywiście gdy tylko Rysiek spotkał na swojej drodze Fredkę- zaczęło się dziać bardzo nieprzyjemnie i stresująco. Jest jeszcze trzecia, najgorsza przyczyna tego, że nie mogę przyjmować kotów pod nasz dach - jestem niestety uczulona na koty. Leczę się już od kilku lat na astmę, chodzę na akupunkturę i generalnie mam to wszystko jakoś poukładane z moimi własnymi podopiecznymi. Ale czasami bywa źle. Z drugiej strony nie wyobrażam sobie, ze miałabym je komuś oddać.

Ostatnio pojawiła się pod nasza kamienica nowa kotka- biała, w szare łątki. Nasza pani, która sprząta klatki (ogromna kociara, dokarmia, sterylizuje, szuka domów) powiedziała mi, że prawdopodobnie ktoś tę kotkę tutaj podrzucił, wyrzucił z samochodu. Nie wiem, jak pani sprzątająca ma na imię (wstyd!), dlatego nazwę ją panią Krysią. Pani Krysia ma ogromne doświadczenie jeżeli chodzi o koty i zaimponowała mi stwierdzeniem: "Ta kotka jest raczej wysterylizowana, bo ma takie mięsiste ciało."
Nie skomentowałam tego, bo się raczej nie znam, chociaż moje kot są wysterylizowane, a z tymi niesterylizowanymi też miałam do czynienia (Chociażby z naszym kotem firmowym, sławną Dżusią wykupioną z patologicznej rodziny za 200 złotych- osobna historia;)

I przez dwa tygodnie szukałam domu dla tej kotki. Codziennie wieczorem dokarmiałam ją ( a pani Krysia rano). Pogłaskałam, przytuliłam, pogadałam. Cudowna naprawdę jest ta kicia. I pytałam znajomych i na Facebooku też napisałam coś.

I przedwczoraj byłam u mojej ulubionej pani weterynarz - doktor Ślepeckiej, która jest świetnym lekarzem, a przed wszystkim człowiekiem (Pomaga ogromnie Straży Dla Zwierząt). Pojechałam w sprawie mojego drugiego kota, Zygusia, który zaczął mi sikać pod drzwiami (Okazało sie, że to wynik chorego pęcherza).

I wreszcie kończąc tę zawiła historie- pani weterynarz zadała mi pytanie, czy nie mamy w Straży do oddania jakiejś wysterylizowanej kotki, bo jest potrzeba adopcji.
Wtedy poczułam, że dobra energia krąży wokół nas.
Kilka godzin później przywiozłam tę kotkę do lecznicy, po ogoleniu brzuszka okazało się, że rzeczywiście jest wysterylizowana (pani Krysia okazał się genialna) i nasz kocia bohaterka pojechała na wieś do nowego domu. I wszystko w tej historii dobiegło do szczęśliwego końca.

Kończąc tę, pełną dygresji, opowieść - szukamy domów dla następnych kotów.

ROSIU. FOTKI.

2010-06-04T04:58:00.001-07:00

Rosiu, około 5 -letni piesek uratowany przez Straż Dla Zwierząt. Musiał być bardzo źle traktowany, ponieważ zbył bardzo wyniszczony i chory, gdy go znaleziono. Od ponad miesiąca mieszka w domu tymczasowym u Olafa. Na kilka dni trafił do mnie. Bardzo ugodowy, lubi inne zwierzęta, spokojny, łagodny i bardzo mądry. Można z nim chodzić bez smyczy, tak ładnie się słucha Weterynarz ocenił go na 4 lub 5 lat Wygląda jednak starzej przez to, jak bardzo był zniszczony złym traktowaniem i żywieniem.
Nadaje się najlepiej dla starszej osoby, która już nie pracuje, ponieważ nie lubi zostawać sam w domu. Pięknie jeździ samochodem i generalnie cudowny psiak.

ROSIEK

2010-06-03T13:24:00.000-07:00

FIGA. Już w domku.

2010-05-23T03:06:00.000-07:00

I Pani i Figa są ogromnie szczęśliwe, że znowu są razem. Woda z okolic mostu trzebnickiego została wypompowana i prawdopodobnie powódź nie grozi tym terenom, więc odwiozłam dzisiaj Figę do domu. Nawet zamachała ogonkiem i lekko zaczęła podskakiwać z radości, co w jej wieku to ogromny wyczyn:) Mamy nadzieję, że nie będzie ponownej potrzeby ratowani Figi przed wielką wodą.

FIGA. Staruszka powodzianka.

2010-05-22T15:09:00.000-07:00

Figa bardzo czule odniosła się w stosunku do Kraksy:)

Zresztą do mnie także:)
Cudowna jest i kochana. Babuleńka.

Figa. Jamniczka o niesamowitym wieku: za miesiąc skończy 18 lat. Figa ma swoją panią, niestety dom, w którym mieszka został zalany przez powóź. Pani postanowiła zostać w domu, natomiast chciała ratować swoją leciwą podopieczną, która bardzo źle zniosła powódź w 1997 roku. Figa wtedy była młodym, 5-letnim pieskiem. Sunia lewo słyszy i widzi. Jest kochana, dobra. Myślę, że bardzo przezywa rozstanie ze swoją panią. Płakała mi dzisiaj w kącie. Dlatego przeniosłam ją do nas i gdy siedzi przy mnie, jest trochę spokojniejsza.

Jestem w kontakcie z panią Figi. I mamy nadzieję, ze jutro psinka będzie mogła do niej wrócić.

MISZA. Pierwsza noc w nowym domu.

2010-04-14T14:34:00.000-07:00

Dzisiaj ja, Olaf oraz Lenka odwieźliśmy Miszę do jego nowego domu: koło Żarowa.

Podróż była ciężka, Misza wierzgał, skomlał, drapał bardzo głośno uskarżał się jak bardzo jest mu źle w w tym samochodzie. Na szczęście Olaf ma zamontowaną kratkę z tyłu. Więc nie skakał po nas:)

W połowie drogi znalazłam sposób na marudę - dałam mu jego smycz. Podziałała jak smoczek:gryzł ją i marudził już o wiele ciszej.

Nowy właściciel: fajny, młody chłopak, który za przyzwoleniem rodziny postanowił przygarnąć psiaka, w pełni wyglądał na przygotowanego i zdeterminowanego, aby Misza został jego kompanem. Naprawdę zaufałam jemu i jego rodzinie i jestem pewna, że Miszce będzie tam lepiej niż dobrze.

Lenka zrobiła nam zdjęcie- gdy tylko je od niej dostanę - umieszczę na blogu.

Przed Miszką właśnie pierwsza noc w jego własnym domu:)

MISZA. Fotki

2010-04-08T12:46:00.000-07:00

MISZA. Nadal szukamy mu domu.

2010-04-08T12:16:00.000-07:00

Misza przemieszkał u mnie 2 tygodnie. Z przerwą na święta, ponieważ za cholerę nie lubi jeździć samochodem i wyrabia straszne rzeczy podczas jazdy: wyje, skacze, chce się przekopać przez fotel i drzwi na zewnątrz, a co najgroźniejsze: chce ze mną prowadzić. A że waży ponad 15 kg- raz o mały włos nie spowodowałam stłuczki prze niego, gdy na mnie wskoczył, gdy już parkowałam. Święta spędzałam u rodziców, koło 70 km od Wrocławia:nie wyobrażałam sobie więc podróży z Miszą przez ponad godzinę.Gdyby można go było teleportować na wieś- spędzilibyśmy razem ten czas.

Misza nienawidzi jeździć samochodem, nie lubi też być zamkniętym w małych pomieszczeniach.

Misza jest i cudowny, ale też dla mnie jednak męczący. Jest dzieciątkiem, które potrzebuje atencji, akceptacji, zabawy, a gdy nie zawracałam na niego uwagi - nudził się i głośno to okazywał.

Jest cudownym, łagodnym stworzeniem i myślę że byłby idealnym psem do domu z dziećmi, które mogłyby na nim wyładować energię.

Misza wczorajszą noc spędził u Olafa , u którego tez spędził święta (ja byłam w Krakowie), dzisiaj natomiast został przewieziony do innego domu tymczasowego.

Niestety nie mogę się nim dłużej zajmować. Jest szereg powodów:

- pracuję codzienni w biurze, w którym co prawda można przychodzić ze zwierzakami, ale Misza na prawdę przeszkadzał wszystkim w pracy:) Nie potrafił usiedzieć spokojnie kilku godzin, narzekał na nudę i rozrabiał. W końcu dostałam upomnienie i w sumie nie dziwię się.

- moje zwierzaki pochorowały się, prawdopodobnie ze stresu, który ten duży szczeniak wprowadził do naszego domu.Prawda jest taka, że nie powinnam przyjmować pod swój dużych psów dużych, a jeżeli już tak- to spokojnego zwierza, który nie będzie terroryzować moich kotów, a niestety Misza ganiał za Fredzią i Zygusiem i moje koty nie miały chwili spokoju. Kraksa też się pochorowała i od kilku dni bierze poważne leki. Koty na razie dostają witaminy na odporność i wzmocnienie, ale niestety nie polepsza im się. W weekend zatargam moje biedaki do weterynarza.

Dlatego Miszek pojechał na Biskupin do domu tymczasowego, prowadzonego przez studentów medycyny. Mam nadzieję, ze nie będą na nim przeprowadzać eksperymentów medycznych ;)

Trochę już za nim tęsknię, bo mimo, ze był trochę męczący, to jest kochanym i pięknym psem, śmiesznym, wesołym i chwytającym za serce.

CZYLI SZUKAMY MU NADAL DOMU!

SUNIA

2010-03-25T12:16:00.000-07:00

Moja znajoma znalazła na drodze ranną sunię. Mała prawdopodobnie wpadła pod samochód, miała połamane nogi i miednicę. W tym momencie psinka jest w gipsie i szukamy dla niej domu.

Sunia ma ok 8 miesięcy, jest malenka wazy ok 5kg. Kochana przylepka. Nieustająco merda ogonkiem i jest naprawde wyjątkowa. Zdjęcie jest zrobione przed założeniem gipsu.

MISZA. I zazdrosna Kraksa.

2010-03-21T04:42:00.000-07:00

Misza jest niezwykle delikatny w czasie zabawy. Cofam, to co napisałam w poprzednim poście. Ten pies nie jest dzikuskiem. Wystarczyły 2 dni, aby mi zaufał i bawił się ze mną jak normalny, radosny szczeniak. Uważam,ze jest do wzięcia od zaraz.

BLOG ADOPCYJNY DLA STRAŻY DLA ZWIERZĄT WE WROCŁAWIU.

2010-03-20T12:48:00.001-07:00

KOCHANI,

OD DZISIAJ DZIAŁA BLOG:

http://zwierzetadoadopcji.blogspot.com/

BĘDĘ GO ADMINISTROWAĆ NARAZIE, POTEM SIĘ ZOBACZY...:)

MISZA. dzikusek

2010-03-20T12:35:00.000-07:00

Misza został "złowiony" w Sobótce. Był częścią dzikiej sfory. Weterynarz ocenia go na jakieś 7 miesięcy. Średniej wielkości, do kolan, waży pewnie koło 12-15 kilogramów. Chociaż wychował się bez ludzi i jeszcze miesiąc temu był wystraszonym dzikuskiem - już teraz wiadomo- że "będą z niego ludzie". Jest jeszcze wycofany, strachliwy, nieokrzesany. Ale trzeba mu poświecić jeszcze kilka tygodni i będzie to normalny, fajny pies.

Od miesiąca mieszka w domu tymczasowym. U mnie został zakwaterowany tylko na weekend, ponieważ jego tymczasowa właścicielka musiała wyjechać.

bardzo kochane zwierzę. Uczy się szybciorem. Załatwia swoje potrzeby tylko na dworze. (Siusia jeszcze jak sunia) Niestety pierwszej nocy był tak przerażony nowym miejsce, że musiałam z nim spać. Natomiast dzisiaj już zostawiłam go samego w domu na kilka godzin i był bardzo spokojny.

Ten piesek jest do ułożenia, więc najlepiej, aby adoptował go ktoś, kto już miał do czynienia z psami. jest niegroźny, wręcz lękliwy. Widocznie w sforze znał swoje miejsce...

KAJTEK

2010-03-18T15:42:00.000-07:00

Kajtek jest szczeniaczkiem. Nie znam jego historii. Jedno wiem- ten szczeniak szuka domu. Jest na razie w domu tymczasowym. Być może trafi tez do mnie na chwilę. Piękny chłopak, prawda?

INFORMACJA Z OSTATNIEJ CHWILI- KAJTEK JEST JUŻ W NOWYM DOMU:)

MAKS. Już w nowym domku.

2010-03-14T10:21:00.001-07:00

Śpieszę z informacją, że Maksiu jest już w nowym , stałym domu:) Dziewczyny: jeśli będziecie miały jakies informacje i zdjęcia z nowej lokalizacji - prześlijcie mi na maila, a ja opublikuje tu, na blogu.

MAKS. Uroczy szczeniaczek.

2010-03-07T04:32:00.001-08:00

MAKS jest w domku tymczasowym u moich znajomych. Poniżej umieszczam opis:

Maksiu ma 6 miesięcy, jest wesoły i towarzyski, potrzebuje bliskości człowieka (póki co to chyba lepiej żeby nie zostawał sam w domu), trochę gryzie po nogach i rekach ale pracujemy na tym żeby go oduczyć :-). Trochę podszczekuje w domu, jak probuje cos wymusic :-) Na spacerze trzeba tochę uważać, bo był głodzony i ma ogromny apetyt, wiec szuka sobie jedzenia. probuje mu wytlumaczyc ze je sie w domu, ale poki co raczej to do niego nie dociera. zdarzyło mu sie zalatwic w mieszkaniu ale generalnie sygnalizuje potrzebe wyjscia. ogolnie jest super:-)

Dokladnie skad jest nie pamietam, ale generalnie byl trzymany na krotkiej smyczy w jakiejs zasyfionej komórce (stad tez je wszystko co sie da). wogole nie jest płochliwy, akceptuje ludzi nawet obcych inne psy tez (ponoc koty lubi bez wzajemnosci), no i reaguje na wszelkiego rodzaju nowe dzwięki.

Ogolnie to ekostraż chce go wyslac do Niemiec do jakiejs kobiety ktora tam zajmuje sie tymi sprawami, ale sadze ze jak znajdzie sie dla niego tu odpowiedni dom, to sie zdecyduja zostawic go w Polsce.

Gdyby ktoś był zainteresowany Maksiem, kontaktujcie się z Magdą:

jot.magda@gmail.com.

RUDY. Wiadomości z Kowar.

2010-03-04T05:05:00.000-08:00

Rudy ukochał swoją nową panią. Niestety miłością zaborczą. Jest jedyną osobą na świecie, której jest bezgranicznie oddany. A wszystkich innych dookoła gryzie. Na szczęście nowa pani nie zamierza oddać tego rudego wariata.Po prostu zakłada mu na cały dzień kaganiec. A wieczorkiem już bez kagańca oglądają sobie razem telewizor i jest wtedy święty spokój. Czasami głupi ma szczęście;)

BUFFY. Straciliśmy przez nią dom tymczasowy u Miśka;)

2010-02-27T02:32:00.000-08:00

Buffy miała być u Miśka na tymczasie:) Ale już została u niego na zawsze. Cudowny, pogodny szczeniaczek ma nowy dom. Straż straciła co prawda przez to dom tymczasowy...ale nigdy nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Cudowna na dziewczynka, nieprawdaż?:)

HEKTOR. Następny smutny przypadek.

2010-02-27T02:15:00.000-08:00

Hektor ma 3 miesiące. Jest mieszańcem a'la pitbul. Jego właściciel rozjechał jego matkę, próbował też zabić Hektora. K..wa!!!Następny psychol!

Hektor trafił z połamaną miednicą do kliniki weterynaryjnej. Tam został poskładany do kupy. Cały czas tam mieszka. Hektorka odkrył Misiek, który leczył w klinice Buffy( zaraz ją pokaże w następnym poście). I też Misiek poprosił mnie, abym dalej rozesłała informacje o Hektorze. Szczeniak jest pogodny, wesoły i kochany. Będzie raczej sporym psem. Gdyby ktoś coś wiedział, chciał pomóc, wziąć do domu tymczasowego lub na zawsze- podaję numer do Miśka: 504999967.

KARUŚ. W domku już.

2010-02-27T02:09:00.000-08:00

Wyjechałam na tydzień na krótkie wakacje. Gdy wróciłam- dowiedziałam się, że Karuś od tygodnia jest w nowym domku. Nic więcej nie wiem- u kogo i gdzie. Ale dziewczyny ze Straży powiedziały mi, że wszystko jest piękne. Karuś dostał nowe imię: KLOPS. :)

KARUŚ. Szczeniak uratowany z masakry.

2010-02-13T12:35:00.000-08:00

Właściciel Karusia zakatował na śmierć całe jego rodzeństwo- czyli trzy szczeniaki. Matkę Karusia wczoraj tak skopał, ze połamał jej całą szczękę. Sąsiedzi zareagowali wreszcie i zawiadomili Straż Dla Zwierząt. Niestety obrażenia mamy Karusia były tak wielkie, że weterynarz postanowił skrócić jej cierpienie. Została uśpiona godzinę temu:(
Karuś jako jedyny przeżył ten dramat.
Jest teraz u mnie. Bezpieczny. Skulony. Nie wie, co go czeka. Oczekuje, że zamiast pogłaskać - uderzę go. Dlatego kładzie się w pewniej odległości ode mnie.
Płakać mi się chce z bezsilności.
Sąsiedzi dokarmiali tego szczeniaka, jego rodzeństwo i matkę od dłuższego czasu. Mogli wcześniej zareagować i zgłosić Straży, w jakich warunkach trzymane są te zwierzęta. Ta tragedia wydarzyła się w Kiełczowie... Można było jej uniknąć. Ta świadomość boli.
Jutro Karuś przechodzi pod opiekę Lenki. Ja wyjeżdżam. Mam nadzieję, że szybko znajdziemy dom dla tego pieska. Dom, w którym będzie bezpieczny.

RUDY. Pusty dom.

2010-02-08T00:22:00.000-08:00

Rudy wczoraj opuścił mój tymczasowy dom. Trochę mi smutno bez niego. Z drugiej strony w domu zapanował spokój. I odpoczywam. Ania nie miała całkowitego zaufania do nowej właścicielki, ale postanowiła jej i Rudemu dać szansę. Za dwa tygodnie pojedzie sprawdzić, czy wszystko jest o.k. Miejmy nadzieję, że będzie dobrze, i że nie zawsze pierwsze wrażenie jest decydujące.Póki co - czekamy na wieści i zdjęcia z Kowar.

RUDY. Telefon

2010-02-05T23:58:00.000-08:00

Zadzwoniła do mnie pani, która chce przygarnąć Rudego. Znalazła moje ogłoszenie w Wyborczej. Ta pani mieszka w Kowarach, niedaleko Jeleniej Góry. Prowadzi pensjonat. Więc cały czas jest na miejscu. Ze wzruszeniem opowiadała mi o tym, że miała kiedyś podobnego, małego , rudego psa, ale jej zginął i długo dochodziła do siebie po jego odejściu. Plan jest taki, że Ania ( ta która Rudego mi przywiozła) zabiera Rudego do mnie w niedziele i zawozi do pokazania tej pani. Jeśli wszystko pójdzie dobrze- Rudy tam zostanie od niedzieli. C.d.n

RUDY AMORE

2010-02-04T01:55:00.000-08:00

Ratunku!

Rudy już mnie tak kocha, że nie odstępuje mnie na krok. Generalnie nic nie może się wydarzyć bez jego udziału. Najchętniej by tylko siedział na moich kolanach i wyznawał mi miłość, przytulając się i buźkując mnie. Niech ktoś wreszcie mnie uwolni od tego absztyfikanta;) A tak na serio - dawno nie widziałam tak radosnego psa, który tak bardzo okazuję swoją wdzięczność za przygarnięcie. Będzie dlatego idealnym pieskiem. Musimy mu tylko znaleźć ten prawdziwy, docelowy dom. Macie jakieś pomysły? Słyszeliście, że znajomy wspominał, że jest gotowy na psa? Podeślijcie mu linka do mojego bloga.

Umieszczam poniżej krótki filmik ze spaceru.

RUDY i KRAKSA . Zaczynają się lubić:)

2010-02-02T03:55:00.001-08:00

RUDY. Leniwe przedpołudnie. Rudy i Zyguś.

2010-02-01T02:58:00.000-08:00

RUDY - jaki jest

2010-02-01T02:44:00.000-08:00

Rudy mieszka u nas już tydzień. Mrozy zelżały, dopisuje nawet słońce. Właśnie teraz śpi sobie przy oknie w słonecznej plamie. Po tygodniu mogę go już lepiej scharakteryzować, a więc mioi mili, jaki jest ten Rudy:

- lubi rozgryzać orzechy włoskie i wyjadać ich zawartość- wczoraj byliśmy u mamy Adasia i tam odkrył miskę z orzechami. Nie było psa:)

- na spacerach bardzo się mnie pilnuje, tak jakby bał się, ze zaraz mu ucieknę, więc nie musimy w ogóle chodzić na smyczy

- lubi inne psy, aczkolwiek też bywa zadziorny

- niestety zawsze przy pierwszym spotkaniu z kimś nowy jest lekko agresywny: szczeka, potrafi nawet lekko ugryźć, gdy ktoś sięga do niego ręką, wszystko się zmienia po bliższym poznaniu, czyli potrzebuje 15 minut, aby stać się Twoim najlepszym przyjacielem

- byłam z nim w biurze, gdzie było dużo ludzi, tam właśnie stała się w/w sprawa, przypuszczam też że próbował mnie bronić

- z kotami się już nawet dogaduje, zwłaszcza z Zygusiem,

- lubi człowiecze towarzystwo i oczywiście pcha się na kanapę

- jest całuśny

- przez weekend nas nie było i zwierzętami opiekował się mój przyjaciel. Rudy szybko się w nim zakochał. Łukasz lubiła grać na gitarze dla Rudego - cudowna , skupiona publiczność:)

MISIEK. Staruszek znalazł dom!

2010-01-27T00:37:00.000-08:00

Właśnie się dowiedziałam! Jednak cuda się zdarzają. Misiek znalazł dom. Mieszka razem z innymi psami i końmi na ranczu na wsi, ma ciepły kąt i zapewnioną spokojną emeryturę:) Dla mnie ogromna ulga...

RUDY

2010-01-26T04:50:00.000-08:00

Rudy może nie jest misterem świata psich piękności, ale ma w sobie taką siłę uroku, ze trudno mu się oprzeć. Kierownik podwórka. Rezolutny. Pogodny i spokojny. Ania zgarnęła go kilka dni temu z podwórka, gdy prawie już przymarzał do chodnika. Błąkał się po osiedlu już od kilku miesięcy. Ale w te straszne mrozy - przyjmować trzeba do ciepłego wszystkie bezdomne psie istoty.

Mamy więc nowego kandydata do adopcji. Rudy jest idealnym psem do mieszkania. Cichutki, czyściutki, przyjazny ludziom i psom. Uczę go także szacunku do moich kotów. (początkowo było niezbyt kulturalnie). Szybko się uczy, bo jest bardzo mądry. Zrobiłam mu kilka fotek i nawet ma jeden filmik.

MISIEK szuka domu spokojnej starości

2010-01-25T01:47:00.001-08:00

Ten piesek jest juz staruszkiem. Wiele w swoim życiu doświdczył. Był psem z działek, dokarmianym przez ludzi. Straż Dla Zwierząt odratowała psiaka. Jest po kilku operacjach, doprowadzony do porządku, odkarmiony. Piesek jest głuchy. Nie nadaje sie do mieszkania. Nigdy w nim prawdopodobnie nie mieszkał. Był u mnie przez chwilę, ale nie miał siły wejść na 2 piętro, trzeba było go wnosić. Ma też nawyki starego psa, który nie umie przebywac w domu i zaczął znaczyć u mnie, czyli siusiać gdzie popadnie.

W schronisku czeka go uśpienie. A należy mu się godna starość. Znacie może kogoś, kto mieszka na wsi i może go nocować np. w garażu? Ten piesek potrzebuje dużo snu, jedzenia i spokoju. Jest spokojny, nie wadzący nikomu, cichutki. Pomyślcie.

BENEK ma dom!

2010-01-25T01:32:00.001-08:00

Dobra nowina! Benek spędził u mnie tylko dwie noce. Dwie następne już spędził ze swoimi nowymi właścicielami:)Mieszka teraz z Panią Izą i panem Michałem i ich babcią niedaleko Ząbkowic Śląskich. Mieszka na wsi i ma do swojej dyspozycji podwórko. Idealnie! Nowi właściciele , gdy zobaczyli pieska , od razu zgodnie stwierdzili, ze muszą go podtuczyć. Ponoć babcia, ma się tym zająć:) Już dostałam kilka zdjęć z nowego domu, więc je zamieszczam.

BENEK . Nowy piesek.

2010-01-23T03:06:00.000-08:00

Benek mieszka u nas od dwóch dni. Błąkał się po Leśnicy, skąd do Schroniska zawiozła go Ania ze Straży. W schronisku Benek został dotkliwie pogryziony przez inne psy, poza tym okropnie tam schudł. Nie potrafił sobie poradzić w tamtejszych warunkach, więc Ania postanowił mu znaleźć dom tymczasowy . I jest u nas. Przez jedną noc spał u nas inny piesek, Pako. Niestety gonił moje koty i szczekał całą noc, dlatego nie mogłam go u siebie zostawić, więc został oddany do innego domu tymczasowego: i w zamian otrzymałam Benka.

Jest to mieszaniec a'la posokowiec o pięknym biszkoptowym umaszczeniu. Jest niewielki, na zdjęciach wydaje się być większy. Łagodny, cichy, wesoły. Przyjazny dla innych zwierząt. Kochany, nie sprawia żadnych kłopotów. Może tylko trochę płacze, gdy wychodzi się z domu. Ale trwa to tylko chwilę. Jest młodziutki, ma niewiele ponad rok.

STEFAN szuka domu

2010-01-06T08:40:00.000-08:00

POSZUKIWANY DOM DLA NIEZWYKLE PRZYJACIELSKIEGO PIESKA, STEFANA, WIEK OK. 3 LATA. STEFAN ZOSTAŁ POTRĄCONY PRZEZ SAMOCHÓD, PRZESZEDŁ LECZENIE W KLINICE DLA ZWIERZĄT, OBECNIE JEST LECZONY ANTYBIOTYKAMI I DOCHODZI JUŻ DO SIEBIE. W KLINICE NIE MOŻE JUŻ DŁUŻEJ ZOSTAĆ, A POWINIEN NADAL BRAĆ ANTYBIOTYKI.

WIĘCEJ INFORMACJI:

http://www.dogomania.pl/threads/175743-Stefan-z-budowy-trwa-LECZENIE-Stefan-zbiera-NA-DALSZY-POBYT-W-LECZNICY

STEFAN JEST BARDZO ŁAGODNY I PRZYJACIELSKI, I CZEKA NA DOBRY DOM.

KONTAKT w sprawie adopcji:
Magda: 604 129 008, Urszula 502555466
mail: mru.psiaki@gmail.com

BAGSIK W NOWYM DOMU - ZDJĘCIA

2009-12-31T08:31:00.001-08:00

Jak widać na załączonych obrazkach - Bagsik ma się bardzo dobrze. Mieszka teraz z kolegą, który jest rasowym jamnikiem szorstkowłosym:) Chłopcy bardzo się lubią. Mają wybieg na ogródku. Bardzo się cieszę, za ma towarzystwo, bo to bardzo zabawowy dzieciak. Ogromnie się cieszę, że Święta spędził w nowym domu. Czeka go teraz wspaniały Nowy Rok 2010 i następne wspaniałe lata z nowymi właścicielami. Bagsiu! Wszystkiego dobrego!:)

3 pieski do adopcji.

2009-12-17T17:18:00.000-08:00

To jest Rudziak - powyżej.
To jest Lola - powyżej.
A ostatni Franek

Moja koleżanka, kóra ostatnio ratowała Edka - poprosiła mnie o pomoc w sprawie trzech psiaków, które szukają domu. Teraz marzną na łańcuchu przy budzie:(

Do adopcji jest Franek, Lola oraz Rudziak.

A oto kontakt do Ani: 666 325280. Ona szuka tym pieskom domu.

BAGSIK. EDEK. Bagsik i Edek mają już domy oraz jesteśmy sławni;)

2009-12-06T09:09:00.001-08:00

Z wzruszeniem iformuję, ze Edek jest w nowym domu w Świdnicy już od piątku, a Bagsiu dzisiaj pojechał do Jeleniej Góry.

Misiek nie mógł dzisiaj rozmawiać ze mną przez telefon, tak bardzo przeżył rozstanie z Bagsiem. Na pewno zaczyna się nowy etap życia w jego pełnym do tej pory zmian życiu.

Mam nadzieję, że już niedługo będę Wam mogła pokazać zdęcia psiaków z ich nowych domów.

I mam jeszcze jedną informację: mój blog został opisany przez wrocławską Gazetę Wyborczą. Dzięki Rafał!:)

Oto link do artykułu:

http://wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/1,35769,732831d5,Edek_do_wziecia_od_zaraz.html

Do nowego roku już żaden psiak raczej nie zagości u nas w domu, wyjeżdzam dziś do Warszawy, potem do Gdyni, potem do Świecia, a potem wyjeżdżam w góry...

więc pewnie do zobaczenia w nowym roku:)

BAGSIK. W Gazecie Wyborczej i na Allegro

2009-12-02T07:53:00.000-08:00

Stale szukamy domu dla Bagsika. Wystawiłam go właśnie na Allegro i wysłałam ogłoszenie do Gazety Wyborczej. Mam nadzieję, ze Święta spędzi już w nowym domu...

http://www.allegro.pl/show_item.php?item=837397506

EDEK C.D.

2009-11-30T15:24:00.001-08:00

EDEK W SAMOCHODZIE

2009-11-30T15:11:00.000-08:00

Jak widać na złączonych obrazkach - Edek lubi jeździć samochodem. Niewiele by brakowało - a sam by go prowadził. Fajny jest ten Edek- mega pozytywny:)

EDEK

2009-11-30T01:24:00.001-08:00

Edek przywieziony został mi przez koleżankę kolegi, tym razem zadziałał psi spam przez nią rozsyłany. Zaoferowałam się na tygodniowe przetrzymanie pieska (Tylko tydzień, bo w niedzielę wyjeżdżam z Wrocławia).

Edek - roczny młodziak, płci męskiej, ładny, zdrowy, trochę za chudy. Płaczliwy jeszcze trochę, ale co mu się dziwić, tyle stresu w tak krótkim czasie (ludność wiejska, gdzie ktoś go wyrzucił z samochodu- wyżywała się na psie, był kopany i bity). Ufny, wesoły, ma uregulowany stosunek do służby wojskowej;) (czyli : siusia i robi dwójki tylko na dworze). Do wzięcia od zaraz.

Dzisiaj idziemy z Edkiem do Gazety Wyborczej. Będzie sławny;)

BAGSIK.Piątkowy spacer po wałach nad Odrą : z Kraksą i Bagsikiem

2009-11-21T05:09:00.000-08:00